ပုရာဘေဒသုတ် ပါဌ်-နိဿယ
ပုရာဘေဒသုတ် ပါဌ်-နိဿယ
▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬
နိမ္မိတရုပ်ပွားတော်ဘုရား၏ အမေး တစ်ဂါထာ
ကထံဒဿီ ကထံသီလော၊
ဥပသန္တောတိ ဝုစ္စတိ။
တံ မေ ဂေါတမ ပဗြူဟိ၊
ပုစ္ဆိတော ဥတ္တမံ နရံ။
ဂေါတမ - ဂေါတမနွယ်ဖွား ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၊
ကထံဒဿီ - အဘယ်ကဲ့သို့ မြင်လေ့ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို၊
ကထံသီလော - အဘယ်သို့သော အလေ့ အကျင့်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို၊
ဥပသန္တောတိ - ငြိမ်းအေးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍၊
ဝုစ္စတိ - ခေါ်ဆို ရပါသနည်း။
ဂေါတမ - ဂေါတမနွယ်ဖွား ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၊
ဥတ္တမံ နရံ - မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို၊
ပုစ္ဆိတော - မေးမြန်းအပ်သော အရှင်ဘုရားသည်၊
တံ - ထို အမေး ကို၊
မေ - ငါအား၊
ပဗြူဟိ - ဟောကြားဖြေရှင်းတော် မူပါလော့။
မြတ်စွာဘုရား၏ အဖြေ ဂါထာ (၁)
ဝီတတဏှော ပုရာဘေဒေါ၊
ပုဗ္ဗမန္တ မနိဿိတော။
ဝေမဇ္ဈေ နုပသင်္ခေယျော၊
တဿ နတ္ထိ ပုရက္ခတံ။
မုနိ - နိမ္မိတရုပ်ပွား ပေါ်တော်မူဘုရား၊
မုနိ - နိမ္မိတရုပ်ပွားဖြစ်သော အရှင်ရဟန်း၊
ယော - အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်သည်၊
ပုရာဘေဒေါ - ခန္ဓာအိမ်ပျက်ကြွေ သေသည်မှ ရှေးအဖို့ ကာလ၌၊
ဝါ - မသေမီ၊
ဝီတတဏှော - ကင်းသော တဏှာရှိသည်၊
ဝါ - တဏှာကင်း သည်၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
တံ - ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို၊
ဥပသန္တာတိ - ငြိမ်းအေးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍၊
အဟံ - ငါသည်၊
ဗြူဟိ - ဟောကြားပေ၏။
ပုဗ္ဗံအန္တံ - ရှေးအဖို့ ရှေးအစွန်းကို၊
အနိဿိတော စ - မမှီသည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
ဝေမဇ္ဈေ - အလယ်ပိုင်း၌၊
န ဥပသင်္ခေယျော စ - မရေတွက်အပ် မခေါ်ဝေါ် အပ်သည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
တဿ - ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို၊
ဥပသန္တောတိ - ငြိမ်းအေးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍၊
အဟံ - ငါသည်၊
ဗြူဟိ - ဟောကြားပေ၏။
မြတ်စွာဘုရား၏ အဖြေ ဂါထာ (၂)
အက္ကောဓနော အသန္တာသီ၊
အဝိကတ္ထီ အကုက္ကုစော။
မန္တဘာဏီ အနုဒ္ဓတော၊
သဝေဝါစာယတော မုနိ။
ယော - အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်၊
အက္ကောဓနော စ - အမျက်ထွက်လေ့ မရှိသည် လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
(အမျက်ထွက်ခြင်း ကင်းရမည်။)
အသန္တာသီ စ - ပူပန် စိုးရိမ်ခြင်းလည်း ကင်းရမည်။
အဝိကတ္ထီ - ကြွားဝါခြင်းမရှိသည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
အကုက္ကုစော စ - စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်သော မကောင်းသောကိုယ် နှုတ်အမူ အရာ မရှိသည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
မန္တဘာဏီ - ပညာဖြင့် ချင့်ချိန်၍ ပြောဆိုလေ့ ရှိသည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
အနုဒ္ဓတော - စိတ်ပျံ့လွင့်ခြင်း မရှိသည်လည်း၊
သသောမုနိ - ထိုကဲ့သို့သော ရဟန်းသည်၊
ဝါစာယတော - နှုတ်စကားကို စောင့်စည်းသောပုဂ္ဂိုလ် မည်သည်၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
တံ - ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို၊
ဥပသန္တောတိ - (ဥပသန္တ) ငြိမ်းအေး သော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍၊
ဗြူဟိ - ငါဟော၏။
မြတ်စွာဘုရား၏ အဖြေ ဂါထာ (၃)
နိရာသတ္တိ အနာဂတေ၊
အတီတံ နာနုသောစတိ။
ဝိဝေကဒဿီ ဖဿေသု၊
ဒိဋ္ဌီသု စန နီယတိ။
ယော - အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်၊
အနာဂတေ - မလာရောက်သေး မဖြစ်သေးသော အနာဂတ်၌၊
နိရာသတ္တိ - မည်သို့ ဖြစ်ပါစေဟု ကပ်ငြိတွယ်တာ သာယာမျှော်လင့်ခြင်း မရှိသည်၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
အတီတံ - လွန်ခဲ့ပြီးသော အတိတ်တရားကို၊
နာနုသောစတိ - မစိုးရိမ် မပူဆွေး မတမ်းတ၊
ဖဿေသု - အတွေ့ ဟူသမျှတို့၌၊
ဝိဝေကဒဿီ - နိစ္စ သုခ အတ္တမှ ကင်းဆိတ်ခြင်း၊ အချင်းချင်း ကင်းဆိတ်ခြင်းကို ရှုမြင်လေ့ရှိသည်၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
ဒိဋ္ဌီသု စ - မှားသော အယူတို့၌လည်း၊
န နီယတိ - မဆွဲတောင်အပ်၊
ဝါ - အဆွဲအဆောင် မခံရ၊
တံ - ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို၊
ဥပသန္တောတိ - ငြိမ်းအေးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍၊
ဗြူဟိ - ငါဘုရား ဟောဆို၏။
မြတ်စွာဘုရား၏ အဖြေ ဂါထာ (၄)
ပတိလီနော အကုဟကော၊
အပ္ပိဟာလု အမစ္ဆရီ။
အပ္ပဂဗ္ဘော အဇေဂုစ္ဆော၊
ပေသုဏေယျေစ နောယုတော။
ယော - အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်၊
ပတိလီနော စ - တွန့်ဆုတ်သည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
အကုဟကော စ - ဟန်ဆောင်မပြသည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
အပ္ပိဟာလု စ - မတောင့်တ မသာယာသည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
အမစ္ဆရိ စ - ဝန်တိုခြင်း မရှိသည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
အပ္ပဂဗ္ဘော စ - မကြမ်းကြုတ်သည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
အဇေဂုစ္ဆော စ - စက်ဆုပ်ဖွယ် မရှိသည်လည်းကောင်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
ပေသုဏေယျေ - ကုန်းတိုက်စကား၌၊
နောယုတောစ - မယှဉ် သည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
တံ - ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို၊
ဥပသန္တောတိ - ငြိမ်းအေးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍၊
ဗြူဟိ - ဟောဆို၏။
မြတ်စွာဘုရား၏ အဖြေ ဂါထာ (၅)
သာတိယေသု အနဿာဝီ၊
အတိမာနေ စနော ယုတော။
သဏှော စပဋိဘာနဝါ၊
န သဒ္ဓေါ န ဝိဇ္ဇတိ။
ယော - အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်၊
သာတိယေသု - သာယာဖွယ်အာရုံ ကာမဂုဏ် ဝတ္ထုတို့၌၊
အနဿာဝီ - ယိုထွက် စီးသွားခြင်းမရှိသည်၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
အတိမာနေ စ - အလွန် မာန်ထောင်လွှားလျက် သူတပါးကို အထင်သေးခြင်း မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း၌လည်း၊
နော ယုတော - မယှဉ်သည်၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
သဏှော စ - နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
ပဋိဘာနဝါ စ - ထင်မြင်သော ဉာဏ်ရှိ သည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
သဒ္ဓေါ စ - သူတပါးကိုပုံ၍ ယုံကြည်သည်လည်း၊
န ဟောတိ - မဖြစ်။
န ဝိဇ္ဇတိ - တပ်မက်ကင်းဆဲလည်း မဟုတ်၊
(တပ်မက်မှုကင်းပြီး ဖြစ်သဖြင့် တပ်မက်မှု ကင်းအောင် ကျင့်စရာမရှိတော့ဟု ဆိုလိုသည်။)
တံ - ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို၊
ဥပသန္တောတိ - ငြိမ်းအေးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍၊
အဟံ - ငါသည်၊
ဗြူဟိ - ဟောဆို၏။
မြတ်စွာဘုရား၏ အဖြေ ဂါထာ (၆)
လာဘကမျာ န သိက္ခတိ၊
အလာဘေ စန ကုပ္ပတိ။
အဝိရုဒ္ဓေါ စ တဏှာယ၊
ရသေသု နာနုဂိဇ္ဈတိ။
ယော - အကြင်ရဟန်းသည်၊
လာဘကမျာ - လာဘ်လာဘကို အလိုရှိသဖြင့်၊
န သိက္ခတိ - ကျင့်သည်မဟုတ်၊
အလာဘေ စ - မရခြင်းကြောင့်လည်း၊
န ကုပ္ပတိ - အမျက်မထွက်။
အဝိရုဒ္ဓေါ စ - ထိုထိုအာရုံ ထိုထိုပုဂ္ဂိုလ်နှင့် မဆန့်ကျင်တတ်၊ စိတ်မဆိုးတတ် သည်လည်း၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
တဏှာယ - တဏှာဖြင့်၊
ရသေသု - အရသာတို့၌၊
န အနုဂိဇ္ဈတိ - မမက်မော မစွဲလမ်းတတ်။
မြတ်စွာဘုရား၏ အဖြေ ဂါထာ (၇)
ဥပေက္ခကောသဒါသတော၊
န လောကေ မညတေ သမံ။
န ဝိသေသီ န နီစေယျော၊
တဿ နော သန္တိ ဥဿဒါ။
ယော - အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်၊
သဒါ - အခါခပ်သိမ်း၊
သတော - အမှတ်ရသည် သတိနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍၊
လောကေ - လောက၌၊
အတ္တာနံ - မိမိကိုယ်ကို၊
သမံ - သူတပါးနှင့် တူသည်ဟူ၍လည်း၊
န မညတေ - မထင်မှတ်၊
ဝိသေသီ - သူတပါးထက် ထူးသည်ဟူ၍လည်း၊
န မညတေ - မထင်မှတ်၊
နီစေယျော - သူတပါးထက် အောက်ကျသည် နိမ့်သည် ညံ့သည်ဟူ၍လည်း၊
န မညတေ - မထင်မှတ်၊
တဿ - ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား၊
ဥဿဒါ - သံသရာ၌ စည်ပင်ကြီးထွား ပွားများ စေတတ်သော ကိလေသာ ကံတရား တို့သည်၊
နောသန္တိ - မရှိကုန်။
တံ - ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို၊
ဥပသန္တောတိ - ကိလေသာ အပူခပ်သိမ်း ငြိမ်းအေးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍၊
အဟံ - ငါဘုရားသည်၊
ဗြူဟိ - ဟောဆိုပေ၏။
မြတ်စွာဘုရား၏ အဖြေ ဂါထာ (၈)
ယဿ နိဿယနာ နတ္ထိ-
ဉတွာ ဓမ္မံ အနိဿိတော။
ဘဝါယ ဝိဘဝါယ ဝါ၊
တဏှာ ယဿ န ဝိဇ္ဇတိ။
ယဿ - အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်အား၊
နိဿယနာ - တဏှာဒိဋ္ဌိဟူသော မှီရာတို့သည်၊
နတ္ထိ - မရှိကုန်၊
ဓမ္မံ - ရုပ်နာမ်ဓမ္မ သင်္ခါရတရားကို၊
ဉတွာ - သိ၍၊
အနိဿိတော - တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ မမှီတွယ်သည်၊
ဟောတိ - ဖြစ်၏။
ယဿ - အကြင် ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်အား၊
ဘဝါယ ဝါ - ဘဝဒိဋ္ဌိ သဿတဒိဋ္ဌိအတွက် ဖြစ်စေ၊
ဝါ - အဖန်ဖန် ဖြစ်ရန်အတွက်ဖြစ်စေ၊
ဝိဘဝါယ ဝါ - ဘဝဒိဋ္ဌိ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ အတွက်ဖြစ်စေ၊
တဏှာ - တပ်မက်နှစ်သက်မှု တဏှာသည်၊
န ဝိဇ္ဇတိ - မရှိတော့ချေ။
မြတ်စွာဘုရား၏ အဖြေ ဂါထာ (၉)
တံ ဗြူမိ ဥပသန္တောတိ၊
ကာမေသု အနပေက္ခိနံ။
ဂန္ထာတဿ န ဝိဇ္ဇန္တိ၊
အတရီ သော ဝိသတ္တိကံ။
ကာမေသု - ကာမဂုဏ်၌
အနပေက္ခိနံ - ငဲ့ကွက် တွယ်တာခြင်း မရှိသော၊
တံ - ထို ဆိုအပ်ပြီးသော ဂုဏ်အလုံးစုံနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကို၊
ဥပသန္တောတိ - ကိလေသာအပူမီး ငြိမ်းပြီးသောသူ ဟူ၍၊
ဗြူမိ - ငါ ဟောဆိုပေ၏။
တဿ - ထို ဥပသန္တမည်သော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား၊
ဂန္ထာ - ထုံးဖွဲ့တတ်သော တရားတို့သည်၊
န ဝိဇ္ဇန္တိ - မရှိကုန်၊
သော - ထို ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်၊
ဝိသတ္တိကံ - ငြိကပ် တွယ်တာ သာယာတတ်သော တဏှာကို၊
အတရီ - ကျော်လွန်သွားလေပြီ။
မြတ်စွာဘုရား၏ အဖြေ ဂါထာ (၁၀)
န တဿ ပုတ္တာ ပသဝေါ၊
ခေတ္တ ဝတ္ထုဉ္စ ဝိဇ္ဇတိ။
အတ္တာ ဝါပိ နိရတ္တာဝါ၊
န တသ္မိံ ဥပလဗ္ဘတိ။
တဿ - ထို ဥပသန္တမည်သော ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်အား၊
ပုတ္တာ စ - သားသမီး တို့သည်လည်းကောင်း၊
ပသဝေါ စ - ကျွဲ နွား ဆင် မြင်း ဆိတ် သိုး ဝက် ကြက်စသော သက်ရှိပစ္စည်းဖြစ်သော သတ္တဝါတို့သည် လည်းကောင်း၊
ခေတ္တံ စ - လယ်သည် လည်းကောင်း၊
ဝတ္ထုဉ္စ စ - ယာသည်လည်းကောင်း၊
န ဝိဇ္ဇတိ - မရှိ။
တသ္မိံ - ထို ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၌၊
အတ္တာ ဝါပိ - အတ္တဒိဋ္ဌိကို လည်းကောင်း၊
နိရတ္တာဝါ - ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိကို လည်းကောင်း၊
န ဥပလဗ္ဘတိ - မရအပ်ပေ။
မြတ်စွာဘုရား၏ အဖြေ ဂါထာ (၁၁)
ယေန နံ ဝဇ္ဇုံ ပုထုဇ္ဇနာ၊
အထော သမဏဗြာဟ္မဏာ။
တံ တဿ အပုရက္ခတံ၊
တသ္မာ ဝါဒေသု နေဇတိ။
ပုထုဇ္ဇနာ - ပညာမဲ့သော အများစု နတ်လူတို့သည် လည်းကောင်း၊
အထော - ထို့ပြင်၊
သမဏဗြာဟ္မဏာ - ပညာရှိ ရသေ့ ရဟန်း ပုဏ္ဏားတို့သည် လည်းကောင်း၊
နံ - ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို၊
ယေန - အကြင် ရာဂ အစရှိသော အပြစ်အနာအဆာဖြင့်၊
ဝဇ္ဇုံ - တပ်မက်နေသောသူ စိတ်ဆိုးနေသောသူ စသည်ဖြင့် စွပ်စွဲပြောဆိုရာ၏။
တံ - ထို စွပ်စွဲပြောဆို နိုင်ကြောင်းဖြစ်သော ရာဂစသော အပြစ်အနာအဆာကို၊
တဿ - ထို ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်၊
အပုရက္ခတံ - ရှေ့သွား မပြုအပ်တော့ပြီ။
တသ္မာ - ထို့ကြောင့်၊
သော - ထို ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်၊
ဝါဒေသု - စွပ်စွဲပြောဆိုမှုကြောင့်၊
နေဇတိ - မတုန် မလှုပ်တော့ပြီ။
မြတ်စွာဘုရား၏ အဖြေ ဂါထာ (၁၂)
ဝီတဂေဓော အမစ္ဆရီ၊
နဥဿေသု ဝဒတေမုနိ။
န သမေသု န သြမေသု၊
ကပ္ပံ နေတိ အကပ္ပိယော။
သော မုနိ - ရဟန္တာမြတ်ဖြစ်သော ထိုရဟန်းသည်၊
ဝီတဂေဓော - မက်မောခြင်း လည်း ကင်းပေ၏။
အမစ္ဆရီ - ဝန်တိုခြင်းလည်း မရှိ။
ဥဿေသု - မိမိထက်မြင့်မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌၊
နဝဒတေ - အမျိုးတူ တန်းတူအဖြစ်ဖြင့် ထည့်သွင်း၍ နှိုင်းပြိုင်လျက် မပြောတတ်ပေ။
န သြမေသု - အောက်ကျသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၌လည်း ထည့်သွင်း နှိုင်းစာ၍ မပြောတတ်။
အကပ္ပိယော - တဏှာဒိဋ္ဌိဖြင့် ကြံဆခြင်းကင်းသည်ဖြစ်၍၊
ကပ္ပံ - တဏှာဒိဋ္ဌိဖြင့် ကြံဆခြင်းသို့၊
နေတိ န ဧတိ - မရောက်တော့ပေ။
မြတ်စွာဘုရား၏ အဖြေ ဂါထာ (၁၃)
ယဿ လောကေ သကံ နတ္ထိ၊
အသတာ စ နသောစတိ။
ဓမ္မေသု စ န ဂ စ္ဆတိ၊
သ ဝေသ န္တောတိ ဝုစ္စတီတိ။
ယဿ - ယင်းဆိုခဲ့ပြီးသော ရဟန္တာအား၊
သကံ - ငါ၏ဥစ္စာဟု သာယာသိမ်းပိုက် အပ်သော မိမိဥစ္စာမည်သည်၊
နတ္ထိ - မရှိတော့ပေ။
အသတာ စ - မရှိခြင်းကြောင့်လည်း၊
န သောစတိ - မစိုးရိမ် မပူဆွေးတော့ပြီ။
ဓမ္မေသု စ - ရုပ်နာမ်ဓမ္မ သင်္ခါရတရား တို့၌လည်း၊
ဝါ - ရုပ်နာမ်ဓမ္မ သင်္ခါရတရားတို့ကြောင့်လည်း၊
န ဂစ္ဆတိ - မရောက်သင့် မရောက်ထိုက်ရာသို့ မရောက်တော့ပေ။
သ သော - ထို ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသော ဂုဏ်အလုံးစုံနှင့် ပြည့်စုံသော ရဟန္တာမြတ်ကို၊
ဝေ - စင်စစ်၊
သ န္တောတိ - ကိလေသာ အပူမီး အလုံးစုံ ငြိမ်းအေးပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်မြတ်ဟူ၍၊
ဝုစ္စတီတိ - ခေါ်ဆိုအပ်ပေ သတည်း။
ပုရာဘေဒသုတ္တံ နိဋ္ဌိတံ။
ပုရာဘေဒသုတ် ပြီး၏။