ဘယဝိနာသကဒီပနီကျမ်း
ကျေးဇူးရှင်
လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး
ရေးသားပြုစုတော်မူသော
ဘယဝိနာသကဒီပနီကျမ်း
နိဒါန်း
လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ဒီပနီကျမ်းစာအမျိုးမျိုးတွင် ဘယဝိနာသကဒီပနီကျမ်းစာကို ကျမ်းစာစရင်းတွင်သာ တွေ့ရသည်။ ဖတ်ဖူးသူ, လေ့လာဖူးသူ နည်းပါးပေလိမ့်မည်။ ယင်းသို့ဖြစ်ရသည်မှာ စာအုပ်အဖြစ် ရိုက်နှိပ်ထုတ်ဝေခြင်း မရှိခဲ့၍ ဖြစ်ဟန်တူပေသည်။ သို့သော် လယ်တီကျောက်စာတိုက်တွင် ဘယဝိနာသကဒီပနီအမည်ဖြင့် ကျောက် စာတော် အခိုင်အမာ ရေးထိုးစိုက်ထူထားသည်ကို တွေ့ရှိရပေသည်။ ယင်းကျောက်စာကို ကျောက်စာမှ မိတ္တူကူးယူလေ့လာ ကြည့်ရှုသောအခါ အခြားအခြားသော ဒီပနီကျမ်းစာများကဲ့သို့ အဘိယာစကပုဂ္ဂိုလ် ကျမ်းပြုရာဌာန ကျမ်းပြုသက္ကရာဇ် ကျမ်းစာ၏ နိဒါန်းပိုင်းတွင်လည်း ကောင်း နိဂုံးပိုင်းတွင်လည်းကောင်း မတွေ့ရှိရပေ။ သို့ဖြစ်လျှင် ဤကျမ်း စာသည် လယ်တီဆရာတော်ရေးသော ကျမ်းစာမဟုတ်ဟု ဆိုတန်ရာ သလော၊ ယင်းသို့လည်း မဆိုနိုင်ပေ။ ဘယဝိနာသကဒီပနီကျမ်းစာပါ အကြောင်းအရာတို့သည် ရောဂန္တရဒီပနီ၊ ဓားဝယ်ပုစ္ဆာအဖြေ၊ ဒါနာဒိဒီပနီ စသည်တို့တွင်ပါဝင်သော ရိုးရာနတ်ကိုးကွယ်မှုနှင့် စပ်လျဉ်း၍ မိန့်ဆိုချက် များနှင့်အရေးအသား အဆိုအမိန့်အာဘော် တူညီနေသည်ကို တွေ့ရ ပေသည်။
သို့ဖြစ်၍ ဘယဝိနာသကဒီပနီကို ဘယ်အချိန် ဘယ်ခုနှစ်လောက် ကရေးခဲ့သနည်း၊ သယဝိနာသကဒီပနီသည် မော်လမြိုင်တွင် ပလိပ် ကပ်ရောဂါချမ်းသာလွှတ်ငြိမ်းကြရန် နတ်ပွဲပြုလုပ်မှုနှင့်စပ်၍ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဖြစ်မဖြစ် ပြဿနာနှင့်စပ်လျင်း၍ဖြစ်ပေါ်လာသောကျမ်းစာဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ မော်လမြိုင်မြို့မှာ ရေးသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ လယ်တီဆရာ တော်ကြီး၏ ဝါဆိုစဉ်အရဆိုလျှင် ၁၂၇၀-ပြည့်နှစ်ဖြစ်သည့် ၎င်းနှစ်တွင် မော်လမြိုင်မြို့ တောင်ထိပ် အောင်လံတိုင်ဘုရားအနီး အောင်လံတိုင် ဝါဆိုကျောင်းတွင် ဝါကပ်တော်မှုသည်။
၎င်းနှစ် တော်သလင်း လဆုတ်(၁)ရက်နေ့တွင် ရောဂန္တရဒီပနီ ကျမ်းစာကို အပြီးရေးသားတော်မှု သည်။ ရောဂန္တရဒီပနီသည် ကပ်ရောဂါ အမျိုးမျိုးတို့၏ အကြောင်း အရာများကို ကာကွယ်ရန်နည်းလမ်းများနှင့် တကွ ပြဆိုသောကျမ်း စာဖြစ်သည်။ ဘယဝိနာသကဒီပနီမှာလည်း အန္တရာယ်ကင်း အလင်းပြ အန္တရာယ်ကင်း လမ်းညွှန်ဖြစ်၍ ကျမ်းစာနှစ် ခုမှာ သဘောထား အတူ တူပင်ဖြစ်သည်။ အကျယ်အကျဉ်းမျှသာ ကွာခြားသည်။ အဘဝိနာသက ဒီပနီ၌ မဟာဝင်အဋ္ဌကထာလာ သီဟိုဠ် ကျွန်း သင်္ဃဗောဓိမင်း အကြောင်းအရာနှင့် ကလိင်္ကဇာတ်အကြောင်း အရာတို့သာ ကွာခြားမှု ရှိသည်။ ကျန်အကြောင်းအရာတို့မှာ လယ်တီ ဆရာတော်ကြီးမိန့်ဆိုနေကျ အကြောင်းအရာများသာ ဖြစ်သည်။ သင်္ဃ ဗောဓိမင်းအကြောင်းအရာကို ရောဂန္တရဒီပနီစာမျက်နှာ(၄၉၇-၆)တို့တွင် တွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။
သို့ဖြစ်၍ ဘယဝိနာသကဒီပနီသည် ရောဂန္တရဒီပနီ၏ရှေ့ပြေး ကျမ်းစာဟုယူက ရနိုင်ပေသည်။ မော်လမြိုင်မြို့တွင် ပလိပ်ရောဂါ ချမ်းသာလွှတ်ငြိမ်းကြရန် နတ်ပွဲကြီးပြုလုပ်မှုနှင့်စပ်၍ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဖြစ်-မဖြစ် ပြဿနာ ဖြေရှင်းရုံမျှ ရေးသားသော ကျမ်းစာဖြစ်သည်ဟု ယူဆရန်ရှိ သည်။
အန္တရာယ်ကင်း အလင်းပြ၊ အန္တရာယ်ကင်း လမ်းညွှန်သဖွယ် ဖြစ်သော ဤဘယဝိနာသကဒီပနီ ကျမ်းစာ ကို ရှေးက ရိုက်နှိပ်ထုတ် ဝေဖူးခြင်းရှိသော် ရှိနိုင်ရာပါသည်။ သို့သော် ယနေ့မျက်မှောက်ခေတ်မှာ စာအုပ်စာတမ်း မရှိ၍ကျောက်စာတော်မူမှ မိတ္တူကူးယူကာ စာအုပ် စာတမ်းအဖြစ် စာဖတ်ပရိသတ်သို့ တင်ပြအပ်ပါသည်။
လယ်တီစာပေ...တို့စာပေ။
လယ်တီသမိုင်း...တို့သမိုင်း။
လယ်တီတာဝန်...တို့တာဝန်။
အရှင်သုမနာဘိဝံသ
(မဟာဂန္တဝါစကပဏ္ဍိတ)
နယားပျံကျောင်း
လယ်တီတိုက်၊
မုံ့ရွာမြို့။
--------- * --------
ဘယဝိနာသကဒီပနီကျမ်း
ကျေးဇူးရှင် လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး ရေးသားစီရင်တော်မူသော
နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ
မာဂဒူးမင်း တည်ရင်းမဆွ မုတ္တမခရိုင် မော်လမြိုင်မြို့နှင့်တကွ ဂါမနိဂမဒေသအစို့စို့ မြို့ရွာအရပ်ရပ်တို့၌ ပလိပ်ကပ်ရောဂါ ချမ်းသာ လွတ်ငြိမ်းကြရန်အတွက်နှင့် နတ်ပွဲကြီးပြုလုပ်ကြသည်ကို ကျမ်းဂန်မသိ ဉာဏ်မရှိ သောသူတို့က မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုကြရာ၌ ကုသိုလ်ကံ၊ အကုသိုလ်ကံကိုလည်းကောင်း၊ ရတနာသုံးပါး လည်းကောင်း ပယ်ပြစ်၍ ထိုနတ်တို့သည် သီလဂုဏ်၊ သမာဓိဂုဏ်၊ ပညာဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံကုန်၏၊ ၎င်းနတ်တို့ကို ပသပူဇော်ကုန်သည်ရှိသော် အပါယ်လေးပါးမှလွတ်၏၊ သုဂတိမဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်နိုင်၏ဟု မှတ်ယူ၍ ပြုလုပ်ကြကုန်သည် မဟုတ်။ ပယောဂနာ ပူးဝင်စွဲကပ်သောသူတို့သည် ပယောဂကိုနိုင် နင်းသော ရှမ်းဆရာ၊ ယောဆရာများကို ပူဇော်သက္ကာရပြု၍ ကိုးကွယ် ကြသကဲ့သို့ ကပ်ဥပဒ်ပျောက်ငြိမ်းရန် ပူဇော်ကြသောအရာ ဖြစ်ပေ၍ နတ်ပွဲကြီးပြုလုပ်မှုသည် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိမဖြစ်၊ လောကဓမ္မကြေလည်ကြသော ပညာရှိတို့ အမှုသာဖြစ်သတည်း။ ထိုသို့ပြု၍ ကပ်ဥပဒ်ငြိမ်းဖူးသော အရာကို ပြဆိုပေအံ့။
မဟာဝင်အဋ္ဌကထာ မိန့်ဆိုချက်
ရှေးအခါက သီဟိုဠ်ကျွန်း၌ သင်္ဃဗောဓိမင်း လက်ထက်ပေါ် ထွက်ဖြစ်ပွားရှိသော ရောဂန္တရကပ်ကြီး ပျောက်ငြိမ်းဖူးသော နည်း လမ်းကား
၁။ ဧကောယက္ခော ဣဓဂန္တွာ၊
ရတ္တက္ခိ ဣတိ ဝိဿူတော။
ကရောတိ ရတ္တာနိက္ခိနိ၊
မနုဿာနံ တဟိံ တဟိံ။
၂။ အညမညှံ အပေက္ခိတွာ၊
ဘာယိတွာ ရတ္တနေတ္တတံ။
နရာ မရန္တိတေ ယက္ခော၊
သော ဘက္ခေတိ အသင်္ကီ ယော။
၃။ ရာဇာ ဥပဒ္ဒဝံ တေသံ၊
သုတွာ သန္တတ္တ မာနသော။
ဧကောဟံ ဝါသဂဗ္ဘမှိ၊
ကတွာ အဋ္ဌင်္ဂုပေါသထံ။
၄။ အပဿိတွာ န တံယုက္ခံ၊
န ဥဌာမီတိ သော သယိ။
တဿစေယ ဓမ္မ တေဇေန၊
အဂါ ယက္ခော တဒန္တိကံ။
၅။ တေန ကောသီတိ ပုဋ္ဌောစ၊
သောအဟန္ထ ပဝေဒသိ။
ကသ္မာ ပဇာမေ ဘက္ခေယိ၊
မာ ခါဒ ထုတိသောဗြဝိ။
၆။ ဧကသ္မံ မေ ဇနပဒေ၊
နရေဒေဟီတိ သောဗြဝိ။
န သက္ကာတိ စ ဠတ္တေသော၊
ကမေန ကန္တိအဗြဝိ။
၇။ အညံ နသက္ကာ ဒါတုံတေ၊
မမံ ခါဒါတိသောဗြတိ။
နသက္ကာ ဣတိ တွံ ယာစိ၊
ဂါမေ ဗလိ ဒဒါဟိ မေ။
၈။ သာဓူတိဝတာ ဘူမိန္ဒော၊
ဒီပမှီသက လေပိစ။
ဂါမဒ္ဓါရေ နိဝေသေတွာ၊
ဗလိ တဿ အဒါပယိ။
၉။ မဟာသတ္တေန တေနေဝံ၊
သဗ္ဗဘူတာ နုကမ္ပိနာ။
မဟာရောဂ ဘယံ ဇာတံ၊
ဒီပဒီပေန, နာသိတံ။
(မဟာဝင် အဋ္ဌကထာ သတ္တတိ သတိမပိုင်း သင်္ဃဗောဓိမင်းအဖွင့်)
အနက်ကား
(၁) ရတ္တတ္ခိဣတိ၊ ရတ္တက္ခိဟူ၍။ ဝိဿူတော၊ ထင်ရှားကျော် စောသော။ ဧကောယက္ခော၊ ဘီလူးတစ်ယောက်သည်၊ ဣဓ၊ ဤအနုရာဓ မြို့တော်တို့။ အာဂန္တွာ၊ လာလတ်၍။ တဟိံ တဟိံ၊ ထိုထိုအရပ်စု အကွက်စု၌။ မနုဿာနံ၊ လူတို့၏၊ အက္ခိနိ၊ မျက်စိတို့ကို။ ရတ္တာနိ၊ သွေးခဲကဲ့သို့ နီသည်တို့ကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏၊
(နောက်၌ မဟာရောဂဘယံ ဇာတံဟုလာသောကြောင့် ကပ်ရောဂါကြီး တစ်မျိုးကိုဖြစ်စေသည်ဟုသိ အပ်၏၊ အဘယ်ရောဂါ မျိုးဖြစ်လေသနည်းဆိုသော် မျက်စိနီသည်ဟုဆိုသောကြောင့် အပြင်း အထန်ပူလောင် သောပလိပ်ရောဂါကြီးဖြစ်သည်ဟု သိအပ်၏၊ ထိုရောဂါကြီးဖြစ်သောသူတို့မှာ သွေးလျှံလျက် မျက်စိချင်းချင်း နီ၏၊ ထို့ကြောင့် ထိုကပ်ရောဂါကြီးကို ရတ္တက္ခိရောဂါဟူ၍ လူတို့ခေါ်ကြ၏၊ ထိုရောကြီးကို ဖြစ်ပွားစေသော ဘီလူးကိုလည်း ရတ္တက္ခိဘီလူးဟူ၍ လူတို့ခေါ်ကြ၏၊)
(၂) အညံမညံ၊ အချင်းချင်း။ ဝါ-တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်။ ရတ္တတေတ္တတံ၊ ရတ္တက္ခိရာဂါကပ်ရောက်သည်၏အဖြစ်ကို။ အပေက္ခိတွာ၊ ရှူမြင်ကြကုန်သည်ရှိသော်၊ ဘာယိတွာ၊ ကြောက်လန့်၍နရာ၊ လင်္ကာ ကျွန်းသား လူအများတို့သည်။ မရန္တိ၊ သေကြကုန်၏၊
(ထိုရောဂါကပ်ရောက်သောသူကို ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ကြ ကုန်သော သူတို့သည်လည်း ကြောက်ခြင်း ထိတ်လန့်ခြင်း ရှိကြလျက် ထိုရောဂါကူးစက်၍ ထိုရောဂါဖြင့် သေပျောက်ကြကုန်၏ဟူလိုသည်။)
သောယက္ခော၊ ထိုဘီလူးသည်။ အသင်္ကိယော၊ ယုံမှားသင်္ကာ ကင်းရှင်းလျက်။ တေ=ထိုရောဂါဖိစီး သေလေပြီးသော သူတို့၏ အကောင်တို့ကို။ ဘက္ခေတိ၊ စားလေ၏၊
(ငါ့ကိုနိုင်သူ ရှိခြိမ့်မည်လား ဟု ယုံမှား မရှိဟူလို။)
(၃/၄) ရာဇာ=သင်္ဃဗောဓိမင်းကြီးသည်။ တေသံ=ထိုဦးနက် ဦးဖြူ ပြည်သူပြည်သားအပေါင်းတို့အား။ ဥပဒ္ဒေဝံ=ကပ်ဥပဒ် ဖြစ်ပွား သည်ကို။ သုတွာ=ကြားတော်မူလတ်သော်။ သန္တတ္တနတသော=ပြည်သူ ပြည်သားတို့အတွက် စိတ်လက်ပူပန်ခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ အဋ္ဌဂုံပေါသထံ= အဋ္ဌင်္ဂုဥပုသ်ကို။ ကတွာ=ဆောက်တည်၍၊ ဆိတ်ငြိမ်သင့်တင့် လူနှင့်ကင်း ကွာသော အိပ်ရာတိုက်ခန်း၌။ ဧကော၊ တစ်ယောက်ထည်းတည်း။ (ဤပုဒ်များကို သယိဟူသောပုဒ်မှာစပ်) အဟံ=ငါသည်။ တံယက္ခံ=ထိုဘီ လူးကို။ အပဿိတွာန=ဒိဋ္ဌကိုယ်ထင် မတွေ့မမြင်ရသည်ရှိသော်။ နဥဌာမိ=လျောင်းစက်ရာမှ ငါမထပြီ။ ဣတိ=ဤသို့အဓိဋ္ဌာန်ပြု၍။ သော=ထိုမင်းကြီးသည်။ သယိ=လျောင်းစက်ကာနေလေ၏၊ (လျောင်းစက် လျက် ရတနာသုံးပါးဂုဏ်ကိုအာရုံဝင်စား၍ နေလေ၏ ဟူလိုသည်)။ တဿ=ထိုမင်းကြီး၏၊ ဓမ္မတေဇေန=မဟာဂန္ဓသီလ၏တန်ခိုးကြောင့်။ သောယက္ခော=ထိုဘီလူးသည်။ တဒန္တိကံ=ထိုသင်္ဃဗောဓိမင်းကြီး အထံသို့။ အဂါ=လာရောက်လေ၏၊ (မင်းကြီးရှေ့တော်မှာ ကိုယ်(ထင်) ပြ၍ ရပ်နေ သည် ဟူလို)။
(၅) တေန=ထိုသင်္ဃဗောဓိမင်းကြီးသည်။ တွံ=သင်သည်။ ကောအသိ=ရပ်လာတူရှု အဘယ်သူဖြစ်လေသနည်း။ ဣတိ=ဤသို့။ ပုဋ္ဌော=မေးတော်မူလတ်သော်၊ သော=ထိုဘီလူးသည်၊ အဟန္တိ=အကျွန်ုပ် ရတ္တက္ခိဘီလူး ဖြစ်သည်ဟူ၍။ ပဝေဒယိ=အမည်ထင်ရှား လျှောက်ကြား လေ၏၊ သော=ထိုမင်းကြီးသည်၊ ကသ္မာ=အဘယ့်ကြောင့်။ တွံ=သင်ဘီလူး သည်။ မေ=ငါ၏၊ ပဇာ=ကြီးငယ်မဟူ တိုင်းသူပြည် သား(လူအများ)တို့ကို။ ဘက္ခေသိ=ကြောက်ဖွယ်လန့်ကြားစားဘိသနည်း။ မာခါဒ=မစားမသောက် လင့်။ ဣတိ=ဤသို့။ အဗြဝိ=ဆိုလေ၏၊
(၆) သော=ထိုဘီလူးသည်။ ဧကသ္မိံဇနပဒေ=တစ်ခုသော ဇန ပုဒ်၌။ နရေ=လူတို့ကို။ မေ=အကျွန်ုပ်အား။ ဒေတိ=စားဖို့အရေး အခွင့် ပေးပါလော့။ ဣတိ=ဤသို့။ အဗြဝိ=ဆိုလေ၏၊
(ရုံးတစ်ခုစိုက်၍ တစ်ခုသောမြို့ဝန် စီရင်စုမြို့နယ်တစ်ခုသည် ဇနပုဒ်တစ်ခုမည်၏၊ ထိုသီဟိုဠ် တစ်ကျွန်းလုံးကို မစားရလျှင် တစ်ခုသော မြို့နယ်ကို သန့်ခြား၍ စားသောက်ဖို့ပေးပါ ဟူလိုသည်)။
နသက္ကာ=သင်စားဖို့ရာ ငါမပေးနိုင်။ ဣတိ=ဤသို့။ ဝုတ္တေ=မင်း ကြီးကဆိုသည်ရှိသော်။ သော=ထို ဘီလူးသည်။ ကမေန=အစဉ်အားဖြင့်။ ဧကံ=မည်ဝါမဟူ တစ်ယောက်သောလူကို။ ဒေဟိ=ပေးပါလော့။ ဣတိ= ဤသို့။ အဗြဝိ=ဆိုလေ၏၊
(ကမေန=အစဉ်အားဖြင့်ဆိုသည်ကား ဇနပုဒ်တစ်နယ်လုံးကို မပေးနိုင်သော် ထက်ဝက်ကိုပေးပါလော့၊ ထက်ဝက်ကို မပေးနိုင်သော် သုံးပုံတစ်ပုံတစ်စိတ် စသည်ဖြင့် တောင်း၍မရ၊ ပယ်ရှားသောကာလမှ အန္တိမ အဆုံးစကားတွင် တစ်ယောက်သောသူကိုပင် ပေးတော်မူပါ လော့ဟု တောင်းသည်ကို ဆိုလိုသည်)။
(၇) အညံ=ငါ၏ကိုယ်မှ တစ်ပါးသောသူကို။ တေ=ရသတဏှာ လွန်စွာယစ်မူး သင်ဘီလူးအား။ ဒါတုံ=အပိုင်းအနင်း ပေးအပ်ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ=မတတ်နိုင်။ မမံ၊ ငါ့အား။ ခါဒ=သနားမညှာစားသောက်ပါလော့။ ဣတိ= ဤသို့။ သော=ထိုမင်းကြီးသည်(ဝါ)ထိုမင်းက။ အဗြဝိ၊ ဆိုလေ၏၊ တွံ=ပြည်မဦးစီး သင်မင်းကြီးကို။ သာဒိတုံ= သွေးသံခြင်းခြင်း စားသောက် ခြင်းငှာ။ နသက္ကာ=မတတ်နိုင်ပါ။ ဂါမေ၊ ဤကျွန်းမျက်နှာ ရွာတိုင်း ရွာတိုင်း၌။ မေ=အကျွန်ုပ်အား။ ဗလိံ=ဗလိနတ်စာ ပွဲတကာကို။ ဒဒါဟိ= ပေးပါလော့။ ဣတိ=ဤသို့။ ယာစိ=တောင်းလေ၏၊ (ဘီလူးမိစ္ဆာ မေတ္တာလောင်းထပ် စိတ်ကျေနပ်စေခြင်းငှာ ထမင်း မုန့် ပဲအရသာ ဗလိနတ်စာကိုမူကား ပေးမည်ဟု ဝန်ခံလေ၏)။ (၈) ဘူမိန္ဒော=ကျွန်းလုံးသေဌ်နင်း သင်္ဃဗောဓိမင်းကြီး သည်။ သာဓူတိ=ကောင်းပြီပေးမည်ဟူ၍။ ဝတွာ၊ ဆိုပြီး၍။ သကလေပိစ=အလုံးစုံ လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဒီပမှီ=သီဟိုဠ်တစ်ကျွန်းလုံး၌။ ဂါမဒွါရေ=မြို့ရွာနိဂမ တံခါးဝတိုင်း၌။ နိဝေသေတွာ=နတ်စာကျွေးရန် မဏ္ဍပ်ကန္နား ဆောက် လုပ်စေ၍။ တဿ=တိုဘီလူးအား။ ဗလိံ=ဗလိနတ်စာကို။ အဒါပယိ= ပေးစေတော်မူ၏၊
(အကြီးအကဲကိုဆိုသောပဓာနနည်းမျိုးဖြစ်၍ ရတ္တက္ခိဘီလူးကို ဆိုသဖြင့် ထိုဘီလူး၏ အသင်းအပင်းများကိုလည်း သိကြလေ)။
(၉) မဟာသတ္တေန၊ ဘုရားလောင်းဟု ဆိုကောင်းထိုက်စွာ သတ္တဝါမြတ်ကြီးတစ်ဦးဖြစ်ပေသော။ သဗ္ဗဘူတာနုကမ္ပိနာ=သီဟိုဠ် တစ်ကျွန်းလုံး၏ မှီခိုရာကျွန်းလှိုင်ကြီးတစ်ဆူဖြစ်တော်မူပေသော။ တေန=ထိုသင်္ဃဗောဓိ မင်းကြီးသည်။ ဧဝံ=ဤမျှလောက်။ ဇာတုံ=ကျွန်းလုံး နှံ့ပြားဖြစ်ပွားလာသော။ မဟာရောဂဘယံ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ရာဂါဥပဒ်ဘေးကြီးကို။ နာသိတံ၊ ပြေပြောက်လွတ်ငြိမ်းစေတော်မူပေ၏၊
(မဟာဝင် အဋ္ဌကထာအနက်) (ဤမျှတစ်ပါး တစ်ကျွန်းလုံး မိုးခေါင်၍ ဒုဗ္ဘိက္ခန္တရကပ်ကြီး ဆိုက်လေရာ သီလကိုအားကိုးလျက် မိမိအ သက်ကိုစွန့်သောအမှုကိုပြု၍ ခဏမကြာ မိုးကြီးရွာစေ၍ထိုကပ်ဥပဒ် ငြိမ်းစေမှု၊ တစ်ကျွန်းလုံးခိုးသူ ဓားပြ ထကြွတောင်းကျန်း၍ သတ္တန္တရကပ်ဆိုက်ရာ ထို့အတူပြု၍ ထိုကပ်ဥပဒ်ကိုငြိမ်းစေမှု၊ ရန်သူမင်းပေါ်ပေါက်၍ မတရားအဓမ္မ ခုခံလိုသော ကြောင့် နန်းတော်ထက်က တစ်ကိုယ်တည်းဆင်းသွားလေရာ တစ်နပ်စာ သော ထမင်းကို ကျွေးမွေးသူအား ထိုနေရာ၌ပင်လျှင် မိမိကိုယ်ကို သေအောင်ပြု၍ မိမိဦးခေါင်းကို ရန်သူမင်းအား ပေးစေလျက် ထမင်း ကျွေးသောသူ၏ ကြေးငွေ ဆုလာဘ်များစွာရစေမှု၊ ထိုသို့ သူတစ်ပါး အတွက်နှင့် အသက်ကိုစွန့်ပေသော ထိုသင်္ဃဗောဓိမင်းကြီး အမှုတို့ကို မှုကား မဟာဝင်အဋ္ဌကထာ၊ ၎င်းအဖွင့် ဝံသတ္တပကာသနီအမည်ရှိသော မဟာဝင်ဋီကာတို့၌ အကျယ်ဆိုပေ၏၊ ဆိုခဲ့ပြီးသောပါဠိအနက် အဓိပ္ပါယ် စကားစုကား မဟာဝင်အဋ္ဌကထာ သက္ကတိ သမပိုင်း သင်္ဃဗောဓိမင်း အခန်းမှာလာ၏)။
ရတနသုတ် မိန့်ဆိုချက်
ဝေသာလီပြည်၌ ကပ်သုံးပါးသင့်ရာ မြတ်စွာဘုရားကြွသွား တော်မှု၍ အန္တရာယ်ကင်းရွတ်ဖတ်ရန်ဟော တော်မှုသော ရတနသုတ် ပရိတ်တော်၌ ယာနီဓဘူတာနိဟူသော အစဂါထာကြီးသည် မြို့စောင့် နတ်၊ ရွာစောင့် နတ်၊ အစရှိသော နတ်တို့ကို တိုင်တည်သော ဂါထာ ဒေသနာတော်ဖြစ်သည်။ ထိုဒေသနာ၌
ဒိဝါစ ရတ္တောစ ဟရန္တိ ယေဗလိံ တသ္မာဟိနေ ရက္ခထ အပ္ပမတ္တာဟူသောပါဠိတော် အနက်ကား
ယေ=အကြင်ဝေသာလီပြည်သူ လူအပေါင်းတို့သည်။ ဒိဝါစ=နေ့ အခါ၌လည်းကောင်း။ ရတ္တောစ=ညဉ့်အခါ၌လည်းကောင်း။ ဗလိံ=ဗလိ နတ်စာပူဇော်သက္ကာကို။ ဟရန္တိ=အိမ်မှဆောင်ယူ ပူဇော်ကြကုန်၏၊ တသ္မာဟိ=ထို့ကြောင့်သာလျှင်။ နေ=ထိုပူဇော်ကြသူ ပြည်သူပြည်သား အပေါင်းတို့ကို။ အပ္ပအတ္တာ=မမေ့မလျှော့ကြကုန်မူ၍။ ရက္ခထ=ကြည့်ရှု စောင်မ ကူညီကြကုန်လော့။ (ဒေသနာတော်အနက်)။
(ဤဒေသနာတော်ဖြင့်ပင်လျှင် ဗုဒ္ဓဘာသာဖြစ်ကုန်သော ဝေသာလီပြည်သူပြည်သားတို့အား မြို့စောင့်နတ် ရွာစောင့်နတ် မိရိုး ဖလာနတ်တို့ကို နေ့ညဉ့်မပြတ်ပူဇော်ပသရိုး ထုံးစုံရှိသည်ကို သိအပ်ပေ သတည်း။ ထိုသုတ်အဆုံး ယာနိဓသုံးဂါထာတို့သည် အန္တရာယ် ပျောက် ငြိမ်းရန် အမှု၌နတ်တို့က ကူညီကြသော ဂါထာအစုပေတည်း။)
ဥပ္ပါတသန္တိ ပါဠိတော်လာ မိန့်ဆိုချက်
တစ်ရံရောအခါ ဇင်းမယ်ပြည်၌ ကပ်ဥပဒ်ကြီးဖြစ်ပွားသည်ကို ပျောက်ငြိမ်းစေရန် ဥပ္ပါတသန္တိကျမ်းကို တစ်မြို့လုံးရွတ်ဖတ်ကြသည်ရှိရာ ရှေးဦးစွာ မြို့စောင့်နတ် ရွာစောင့်နတ် မိရိုးဖလာနတ်တို့ကို ပင့်ဖိတ်ပူဇော် ပ,သ,ရကြောင်း ဥပ္ပါတသန္တိ နိဒါန်း၌လာသည်။ ထုတ်ပြခဲ့သော မဟာဝင် အဋ္ဌကထာ၌ နတ်ဘီလူးအပေါင်းတို့အား ဗလိနတ်စာကျွေးမွေး၍ ကပ်ဥပဒ်ပျောက်ငြိမ်းကြောင်း လာသည်။
ကလိင်္ကဇာတ် မိန့်ဆိုချက်
ကလိင်္ကဇာတ်၌ ကလိင်္ကမင်းနှင့် အသကမင်းစစ်ပြိုင်ကြမည်ရှိရာ ကလိင်္ကမင်း ရှုံးလိမ့်မည်ဟု သိကြားနတ်မင်း ထွက်ဆိုချက်ရှိလျက် ကလိင်္ကမင်း နိုင်လေ၏၊ သိကြားမင်းထွက်ဆိုချက် ပျက်၏၊ အကြောင်း မူကား ကလိင်္ကမင်းနှင့် ကလိင်္ကနတ် ညီညွတ်ကြပေသောကြောင့်တည်း။ ညီညွတ်ကြပုံကား-ကလိင်္ကနတ် မကူညီလျှင် ကလိင်္ကမင်းအမှန်ရှုံးမည်၊ ကလိင်္ကနတ်နှင့် အသကနတ် နွားယောင်ဆောင်ပြု၍တိုက်ကြရာ၌လည်း ကလိင်္ကမင်း သူရဲစုများ မကူညီလျှင် ကလိင်္ကနတ် အမှန်ရှုံးမည်၊ ကလိင်္ကမင်း ရှုံးမည်ရှိပြန်ရာ ကလိင်္ကနတ်က ကူပေသည်။ ကလိင်္ကနတ်က ရှုံးမည်ရှိပြန်ရာ ကလိင်္ကမင်းက ကူပေသည်။ ဤသို့ ကလိင်္ကနတ်နှင့် ကလိင်္ကမင်းတို့ ညီညွတ်ကြသောကြောင့် ကလိင်္ကမင်း နိုင်လေသည်။ အသကမင်းဘက်၌လည်း ကသကမင်းကို အသကနတ်က ကူပေ၏၊ နတ်ချင်းတိုက်ကြရာ၌ အသကနတ်တို့အား အသကမင်းက မကူညီသည့် အတွက် အသကနတ်ရှုံး၍ အသကတပ်အားလုံး ပျက်လေ၏၊
ဤဥဒါဟရုဏ်ကိုထောက်၍ မြို့ရွာတို့၌ ကျရောက်သော ကပ်ဥပဒ် များကို ပျောက်ငြိမ်းစေခြင်းငှာ ရဟန်း ရှင်လူတို့ အားထုတ်ကြရာ၌လည်း မြို့စောင့်နတ်၊ ရွာစောင့်နတ်၊ မိရိုးဖလာနတ်တို့နှင့် မြို့ရွာရှိ ရဟန်းရှင်လူတို့ ညီညွတ်မှုလိုလှသည်ကို သတိရှိကြကုန်။ ထိုနတ်တို့ကို ပူဇော်ပသမှုသည် ကူညီဖော်ရအောင်ပြုမှုပေတည်း။ မေတ္တာရှိမှ ကူညီကြမည်။ ရဟန်းရှင် လူတို့က အားထုတ်၍ဖတ်မှုရွတ်မှုသည် နတ်တို့ကို ကူညီမှုပေတည်း။ အန္တရာယ်တည်းဟူသော တဖက်ရန်သူတို့ကို နတ်တို့ချည်း မနိုင်မနင်းရှိခဲ့ လျှင် လူတို့ကကူညီကြမှနိုင်မည်။ ထို့ကြောင့် ပလိပ်ကပ်ဥပဒ်အတွက်နှင့် နတ်ပွဲကြီးပြုလုပ်ကြသော မော်လမြိုင်မြို့သားတို့၏ အမှုသည် တရား ကျမ်းဂန်တို့နှင့် ညီညွတ်သည်ပင်ဖြစ်၍ ပညာရှိတို့ ချီးမွမ်းထိုက်သော အမှုသာဖြစ်ပေ၏၊ ကဲ့ရဲ့ထိုက်သောအမှု မဟုတ်ပေ။ တရားကျမ်းဂန်ကို မသိ၊ ဉာဏ်မရှိသောသူတို့သာ ကဲ့ရဲ့ကြကုန်ရာသတည်း။ ထိုကြောင့် ယခုအခါ၌ မော်လမြိုင်ကဲ့သို့ အမြို့မြို့အရွာရွာလိမ္မာကြရန် အချက်စုကို ထောက်ပြလိုက်ပေအံ့။
အန္တရာယ်ကို ကြိုတင် ကာကွယ်ရမည်
ယခုအခါ ဝိပတ္တိကာလ ဖြစ်ချေသည်။ သာသနာတော်လည်း အားနည်းလျက်ရှိချေသည်။ ဆုတ်ကပ်အခါဖြစ်ချေ၍ ရှေ့သို့သည့် ထက်ဆိုးမည်လားမသိ၊ ယခုအခါ ကပ်ဥပဒ်ကင်းလွတ်ကြသော ထိုထို မြို့ရွာသို့ကလည်း မိမိတို့မြို့ရွာသို့ ကပ်ဥပဒ်မလာနိုင်အောင် စောစောက တင်ကူး၍အထူးကြောင့်ကြစိုက်ရမည့် အရေးကြီးဖြစ်သည်။ ကပ်ဥပဒ် ရောက်မှ ကြောင့်ကြစိုက်ခဲ့သော် ဓားပြရောက်မှ ဓားကိုရှာသကဲ့သို့ ကိုးကွယ်ရာ မရနိုင်ရှိတတ်သည်။
ကြောင့်ကြစိုက်နည်းကား
(က) မိမိကိုယ်အတွက်နှင့် ကြောင့်ကြစိုက်ကြရန်
(ခ) မြို့ရွာအတွက်နှင့် ကြောင့်ကြစိုက်ကြရန် နှစ်လမ်းရှိသည်။
(က) မိမိကိုယ်အတွက်နှင့် ကြောင့်ကြစိုက်နည်းကား...
(၁) ငါးပါးသီလကို အမြဲနိစ္စ လုံခြုံစွာ စောင့်ထိန်းရမည်။
(၂) အဘိဝါဒနသီလိဿ နိစ္စံ ဝုဍ္ဎာပစာယိနော၊ စတ္တာရော ဓမ္မာ ဝဍ္ဎေန္တိ၊ အာယု ဝဏ္ဏော သုခံ ဗလံ ဟူသော ပါဠိအရ အာယုဝဍ္ဎန ဆေးကြီးကို အမြဲမှီဝဲရမည်။
အနက်ကား။ အဘိဝါဒနသီလိဿ၊ ရတနာသုံးပါးအား နေ့စဉ် မပျက် ဝတ်တက်ပတ်ကပ် နိဗဒ်ပြည့်စုံ၍ ယုံကြည်စွာ ရှိခိုးလေ့ရှိထသော။ နိစ္စံ=မမြဲ။ ဝုဍ္ဎာပစာယိနော=ဂုဏဝုဍ္ဎိ ဝယဝုဍ္ဎိ ဖြစ်သူတို့အားကိုယ်ဖြင့် အရိုအသေပြုခြင်း၊ နှုတ်ဖြင့် အရိုအသေပြုခြင်း၊ စိတ်ဖြင့် အရိုအသေ ပြုခြင်း အလေ့ရှိထသော။ သတ္တဿ=သတ္တဝါ အဆင်း မဆုတ်မယုတ် တဲ့ခြင်းလည်းကောင်း။ သုခံ=ချမ်းသာမဆုတ် မယုတ်တဲ့ခြင်းလည်း ကောင်း။ ဗလံ၊ ကိုယ်အားဉာဏ်အား မဆုတ်မယုတ်တဲ့ခြင်းလည်း ကောင်း။ စတ္တာရောဓမ္မာ=လေးပါးသော ကောင်းကျိုး တရားတို့သည်။ ဝဍ္ဎန္တိ၊ ပွားများတက်ကုန်၏၊ မြတ်စွာဘုရား၏ အာယုဝဍ္ဎန ဆေးတော် ကြီးပေတည်း။
(၃) အန္တရာယ်ကင်းစေတတ်သည် ဟူ၍ လောက၌ထင်ရှား သော ပရိတ်တော် ဂုဏ်တော်ပါဠိတော် ဂါထာများကို နေ့စဉ်စွဲမြဲ၍ ပုတီးစိပ်မှု၊ အခေါက်များစွာရွတ်မှုရှိစေရမည်။
(၄) လောကီအရာ၌ အန္တရာယ်ကင်း စေတတ်သည်ဟူ၍ ဒိဋ္ဌ သုတရှိနေကြသော ဂါထာ၊ မန္တရား ဆေးဝါး၊ အင်းအိုင် များကိုလည်း ကိုယ်စောင့်လက်စောင့် ထားရှိစေရမည်။
(ခ) မြို့ရွာရှိ ရဟန်းတော် သံဃာတော် မြို့ရွာလူကြီး အပေါင်း တို့သည် အညီအညွတ် ချိန်းချက်စည်းဝေး၍ မြို့ရွာတို့၌ ကပ် ဥပဒ် အန္တရာယ် ကင်းရှင်းစေတတ်သော အကြောင်းအရာ နည်းလမ်း ထုံးတမ်း များကို တစ်ညီတစ်ညွတ် ပြုလုပ်ကြရန် တိုင်ပင်ဖွဲ့စည်းကြရမည်။ တစ်ညီ တစ်ညာ အားထုတ်ပါလျှင် တတ်နိုင်လောက်သောအမှု ဖြစ်ခဲ့မှု ခိုးမှု၊ ကပ်သူ မရှိ၊ တစ်ညီတစ်ညာ ပြုလုပ်အားထုတ်ကြရမည်။ နည်းလမ်း ထုံးတမ်းကို အမြွတ်မျှပြဆိုအံ့
(၁) မြို့ရွာရှိ ဘုရားဟောင်း၊ ကျောင်းဟောင်း၊ ကုသိုလ်ဟောင်း များကို တတ်အားသမျှ ပြုပြင်ကြရမည်။ (၂) မြို့ရွာရှိ နတ်ကွန်း နတ်နန်းများကို ကောင်းမွန်စွာ ပြုပြင် ကြရမည်။
(၃) ရပ်စု ကွက်စု ဝတ်ဝက်အသင်းများကို မြို့တွင်းရွာတွင်း အနှံ့အပြားရှိအောင် တည်ထောင်ဖွဲ့စည်း၍ ပရိတ်ကြီး ပါဠိတော်ကြီး၊ ပဋ္ဌာန်းပါဠိတော်ကြီး၊ သတိပဋ္ဌာန် ပါဠိတော် ကြီး အမျိုးမျိုး အန္တရာယ်ကင်း ဂါထာ မေတ္တာပို့ ကြီးများ ရသူက တိုင်၍ မရသူတို့က တစ်ညီတစ်ညာ လိုက်၍ ရွတ်ဆိုကြရမည်။ ရသူမရှိလျှင် စာအုပ်ကိုင်၍ ရွတ်ရမည်။
(၄) ဝါဝင် ဝါကျွတ် သင်္ကြန်အခါကြီး သမယကြီးတို့၌ မြို့စောင့် နတ်၊ ရွာစောင့်နတ်၊ အိမ်စောင့်နတ်၊ မိရိုးဖလာနတ်တို့ကို ထမင်း ဘောဇဉ် ရေစင် ရေချမ်း ပန်း ပေါက်ပေါက် ဆီမီးတို့ဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့ရိုး ပြုကြရမည်။
(၅) ကပ် ဥပဒ်အန္တရာယ်ရှိခံ့သော် မြို့ရွာညီညာ၍ ဖတ်ရွတ်ကြ ရမည်။(ပြဆိုခဲ့ပြီးသော ပါဠိတော်ကြီးများကို အိမ်တိုင်း၌ အသီးသီးရှိစေကြရမည်။)
(၆) အန္တရာယ်ရှိလာခဲ့သော် မြို့ရွာရှိယောကျ်ားတို့က တစ်ကျိပ် အသင်း၊ နှစ်ကျိပ်အသင်း၊ သုံးကျိပ်အသင်းဖွဲ့၍ လမ်းကြီး လမ်းသေးလျှောက်သွား၍ တစ်မြို့လုံး၊ တစ်ရွာလုံး အုန်း အုန်းဆူအောင် ဖတ်ရွတ်ကြရမည်။ နေဝင်သည်နောက်၌ မိမိတို့အိမ်မှာလည်း ထိုပါဠိတော်ကြီးများကို အသံကျယ်စွာ ထုတ်၍ ကပ် ဥပဒ် ပျောက်ငြိမ်းသည့်တိုင်အောင် နေ့စဉ် အမြဲ ရွတ်ဖတ်ကြရမည်။
ပြင်သစ်နိုင်ငံ၌ ပြင်သစ်လူမျိုးမှန်လျှင် စစ်အရေးအရာ လက်နက် ကိရိယာတို့၌ မလိမ္မာသောသူဟူ၍ မရှိ၊ စစ်အရေးကိစ္စရှိခဲ့လျှင် စစ်သား ကိစ္စ စစ်ဗိုလ်ကိစ္စနှင့် ခဏချင်းထွက်နိုင်ကြသူချည်း ဖြစ်အောင် တစ်နိုင် ငံလုံး အားထုတ်၍ ထားကြရသည်။ ယခုငါတို့နိုင်ငံမှာ ကပ် ဥပဒ် အန္တရာယ်ကင်းရှင်းမှု၌လည်း ပြင်သစ်နည်းတူပြုလုပ်၍ထားကြမှ သင့်လျော်မည်။ ဂျပန်နိုင်ငံမှာ သရော်ပျက်ချော်ပြောဆိုပြုလုပ်တတ်သော အလေ့ကို ယခုအခါ ကြပ်တည်းစွာ ဆုံးမကြသည်ဟု တိုင်းသတင်းစာ များမှာ တွေ့မြင်ရသည်။ ငါတို့နိုင်ငံမှာလည်း ထိုအမှုမျိုးကို အထူး သတိပြုကြဖို့ ကောင်းလှ၏၊ အရေးအရာကို မမြင်တတ်သော လူရွှင် လူပြက်တို့၏ အလေ့ဖြစ်သတည်း။
ဘုရား ၇-ဆူ စက်ဂါထာကြီး
(နမောတဿ ၃-ခေါက်ဆို)
ဝိပဿီ ဘဂဝါ အရဟံ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ အနန္တဉာဏော အနန္တဂုဏော အနန္တပုညော အနန္တတေဇော အနန္တဣဒ္ဓိ အနန္တဇုတိ။
သိခီ ဘဂဝါ အရဟံ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ အနန္တဉာဏော အနန္တဂုဏော အနန္တပုညော အနန္တတေဇော အနန္တဣဒ္ဓိ အနန္တဇုတိ။
ဝေဿဘူ ဘဂဝါ အရဟံ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ အနန္တဉာဏော အနန္တဂုဏော အနန္တပုညော အနန္တတေဇော အနန္တဣဒ္ဓိ အနန္တဇုတိ။
ကောဏာဂမနော ဘဂဝါ အရဟံ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ အနန္တဉာဏော အနန္တဂုဏော အနန္တပုညော အနန္တတေဇော အနန္တဣဒ္ဓိ အနန္တဇုတိ။
ကဿပေါဘဂဝါ အရဟံ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ အနန္တဉာဏော အနန္တဂုဏော အနန္တပုညော အနန္တတေဇော အနန္တဣဒ္ဓိ အနန္တဇုတိ။
အမှာကံ ဘဂဝါအရဟံ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ အနန္တဉာဏော အနန္တ ဂုဏော အနန္တပုညော အနန္တတေဇော အနန္တဣဒ္ဓိ အနန္တဇုတိ။
သတ္တိမေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဂဝန္တော အရဟန္တော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓါ မယှံနာထာ မယှံဒီပါ မယှံတာဏာ မယှံလေဏာ မယှံပဋိသရဏာ မယှံပတိဋ္ဌာ။
အနန္တဉာဏာ ဗုဒ္ဓါဘဂဝန္တော အနန္တေဟိဉာဏစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
အနန္တဂုဏာ ဗုဒ္ဓါ ဘဂဝန္တော အနန္တေဟိ ဂုဏစက္ခေဟိမံ ရက္ခန္တု။
အနန္တတေဇာ ဗုဒ္ဓါဘဂဝန္တော အနန္တေဟိ တေဇစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
အနန္တဣဒ္ဓိမန္တာ ဗုဒ္ဓါဘဂဝန္တော အနန္တေဟိ ဣဒ္ဓိစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
အနန္တဇုတိမန္တာ ဗုဒ္ဓါဘဂဝန္တော အနန္တေဟိ ဇုတိစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
စက်ကြီး ၁၃-ပါးဂါထာ
သဗ္ဗေ မဟိဒ္ဓိကာ ဗုဒ္ဓါ သဗ္ဗေဟိ ဗုဒ္ဓစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
သဗ္ဗေ မဟိဒ္ဓိကာ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါ သဗ္ဗေဟိ ပစ္စေကဗုဒ္ဓစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
သဗ္ဗေ မဟိဒ္ဓိကာ စိတ္တာသဝါ အရဟန္တော သဗ္ဗေဟိ အရဟန္တ စက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
သဗ္ဗေ မဟိဒ္ဓိကာ အရိယာသဗ္ဗေဟိ အရိယစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
သဗ္ဗေ မဟိဒ္ဓိကာ ဒေဝါသဗ္ဗေဟိ ဒေဝစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
သဗ္ဗေမဟိဒ္ဓိကာ ဣန္နသဗ္ဗေဟိ ဣန္ဒစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
သဗ္ဗေမဟိဒ္ဓိကာ ဗြဟ္မာသဗ္ဗေဟိ ဗြဟ္မစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
သဗ္ဗေမဟိဒ္ဓိကာ နာဂါသဗ္ဗေဟိ နာဂစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
သဗ္ဗေမဟိဒ္ဓိကာ ဂရုဠာသဗ္ဗေဟိ ဂရုဠစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
သဗ္ဗေမဟိဒ္ဓိကာ ယက္ခာသဗ္ဗေဟိ ယက္ခစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
သဗ္ဗေမဟိဒ္ဓိကာ ရက္ခသာသဗ္ဗေဟိ ရက္ခသာစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။ သဗ္ဗေမဟိဒ္ဓိကာ ဂန္ဓဗ္ဗာသဗ္ဗေဟိ ဂန္ဓဗ္ဗစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
သဗ္ဗေမဟိဒ္ဓိကာ ကုမ္ဘဏ္ဍသဗ္ဗေဟိ ကုမ္ဘဏ္ဍစက္ကေဟိ မံ ရက္ခန္တု။
ပုရတ္တိမာယ ဒိသာယ သေတေအမနုဿာ ကာဠာ ကာဠဝဏ္ဏာ ကာဠစိတ္တာ၊ တဏှာ တဏှာဝဏ္ဏာ၊ တဏှာစိတ္တာ၊ စဏ္ဍာ၊ ဝါဠာလုဒ္ဒါ၊ ဒုဋ္ဌာ။ သဗ္ဗေကေ အမနုဿ ဗုဒ္ဓစက္ကေဟိ ဟတာဟောန္တု ဝိဟတာဟောန္တု နိဟ တာဟောန္တု နဋ္ဌာဟောန္တု ဝိနဋ္ဌာဟောန္တု။
သဗ္ဗေတေ အမနုဿာ ဓမစက္ကေဟိ ဟတာဟောန္တု ဝိဟတာဟောန္တု နိဟ တာဟောန္တု နဋ္ဌာဟောန္တု ဝိနဋ္ဌာဟောန္တု။
သဗ္ဗေတေ အမနုဿာ သံဃစက္ကေဟိ ဟတာဟောန္တု ဝိဟတာဟောန္တု နိဟ တာဟောန္တု နဋ္ဌာဟောန္တု ဝိနဋ္ဌာဟောန္တု။
ပုရတ္တိမာယ အနုဒိသာယ ယေတေ...(လ) ဝိနဋ္ဌာဟောန္တု။
ဒက္ခိဏာယဒိသာယ ယေတေ...(လ) ဝိနဋ္ဌာဟောန္တု။
ဒိက္ခိဏာယအနုဒိသာယယေတေ...(လ) ဝိနဋ္ဌာ ဟောန္တု။
ပစ္ဆိမာယဒိသာယ ယေတေ...(လ) ဝိနဋ္ဌာ ဟောန္တု။
ပစ္ဆိမာယ အနုဒိသာယယေတေ...(လ) ဝိနဋ္ဌာဟောန္တု။
ဥတ္တရာယဒိသာယ ယေတေ...(လ) ဝိနဋ္ဌာဟောန္တု။
ဥတ္တရာယ အနုဒိသာယ ယေတေ...(လ)ဝိနဋ္ဌာဟောန္တု။
(မယှ နာထာ၊ မယှံဒိပါ စသည်တို့၌ အများအတွက် ရွတ်ဖတ်သော အခါ အမှာကံ နာထာ၊ အမှာကံ ဒီပါ ဟုရွတ်။)
(မံ ရက္ခန္တုပုဒ်တို့၌လည်း အများအတွက်ရွတ်ဖတ်သောအခါ အမှေ ရက္ခန္တု ရွတ်။ အိမ်၌လည်းကောင်း၊ လမ်းတို့လျှောက်၍လည်းကောင်း ရွတ်ဖတ်ရန် အန္တရာယ်ကင်းကြီး ဘုရားခုနစ်ဆူတို့၏ဂုဏ်တော်။)
သုတ်မဟာဝါ မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ် မိန့်ဆိုချက်
နတ်ကွန်း နတ်နန်း နတ်စင်များကို ကောင်းမွန်စွာပြုပြင်ကြရမည်။ အခါကြီး ယမယကြီးတို့၌ ပူဇော်ပသကြရမည်ဟူ၍ ဆိုခဲ့သောစကား၌ မြတ်စွာဘုရားဟောတော်မူသော ပါဠိတော် သာဓကကို ထုတ်ပြပေအံ့။
ဒီဃနိကာယ် သုတ်မဟာဝါပါဠိတော် မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ်၌ “အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ တေ၊ သင်သည်။ ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ သုတံ၊ ကြားဖူးသနည်း။ ဝဇ္ဇီ၊ ဝေသာလီပြည် ဝဇ္ဇီလူမျိုးတို့သည်။ ဝဇ္ဇီနံ၊ ရှေးရှေးသော ဝေသာလီ ပြည်ဝဇ္ဇီလူမျိုးတို့၏၊ အဗ္ဘန္တရာနိစေဝ၊ မြို့တွင်း၌ ရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဗာဟိရာနိစ၊ မြို့ပြင်မြို့ပ၌ လည်းရှိသည် လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ယာနိတာနိဝဇ္ဇီစေတိယာနိ၊ အကြင်ဝဇ္ဇီတိုင်း၌ တည်ကုန်သော နတ်ကွန်း နတ်နန်း နတ်စင် နတ်သစ်ပင်တို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏၊
တာနိ၊ ထိုနတ်ကွန်း နတ်နန်း နတ်ငြမ်း နတ်စင် နန်သစ်ပင်တို့ကို။ သက္ကရောန္တိ၊ အရိုအသေပြုမြဲပြုကြကုန်၏၊ ဂရုံကရောန္တိ၊ အလေးအမြတ် ပြုမြဲပြုကြကုန်၏၊ မာနေန္တီ၊ အမြတ်တနိုးပြုမြဲပြုကြကုန်၏၊ ပူဇေန္တိ၊ ပူဇော်ပသမြဲ ပူဇော်ပသကြကုန်၏၊ တေသဉ္စ၊ ထိုနတ်တို့အားလည်း။ ဒိန္နပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ပေးဆက်မြဲဖြစ်သော။ ကတပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ ပြုလုပ်မြဲဖြစ်သော။ ဓမ္မိကံ၊ အသက်သတ်မူမရှိငြားဘဲ တရားနှင့်လျော်ကန်သော။ ဗလိံ၊ ဗလိနတ်စာ ပူဇော်သကာကို။ နော ပရိဟာပေန္တိ=ဆုတ်ယုတ် လစ်လပ်ခြင်း မရှိစေကြကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ ကြားဖူး၏လော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ပုစ္ဆိ၊ အရှင်အာနန္ဒာအား မေးတော်မူ၏၊
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဝဇ္ဇီ၊ ဝေသာလီပြည် ဝဇ္ဇီလူမျိုးတို့သည်။ တာနိ၊ ထိုစေသာလီပြည် ဝဇ္ဇီလူမျိုးတို့၏ ကိုးကွယ်ရာ ဖြစ်ကုန်သော မြို့တွင်းမြို့ပြင် နတ်စင် နတ်ကွန်းတို့ကို။ သက္ကရောန္တိ၊ အရိုအသေ ပြုမြဲပြုကုန်၏၊ ဂရုံကရောန္တိ၊ အလေးအမြတ်ပြုမြဲပြုကြကုန်၏၊ မာနေန္တိ၊ အမြတ်တနိုးပြုမြဲပြုကြကုန်၏၊ ပူဇေန္တိ၊ ပူဇော် ပသကြကုန်၏၊ တေသဉ္စ၊ ထိုနတ်တို့အားလည်း။ ဒိန္နပုဗ္ဗံ။ ရှေး၌ပေးဆက်မြဲဖြစ်သော။ ကတပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ပြု လုပ်မြဲဖြစ်သော။ ဓမ္မိကံ၊ အသက်သတ်မူ မရှိငြားဘဲ တရားနှင့် လျော်ကန်သော။ ဗလိံ၊ ဗလိနတ်စာ ပူဇော်သကာကို။ နောပရိဟာပေန္တိ၊ ဆုတ်ယုတ်လစ်စပ်ခြင်းမရှိစေကြကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ သုတံ၊ ကြားဖူးပါ၏၊ ဣတိ၊ ဤသို့။ အဝေါစ၊ နားတော်လျှောက်ပေ၏၊
(ဤကား အမေး အဖြေခန်း။)
ယာဝကီဝဉ္စ အာနန္ဒ ဝဇ္ဇီ ယာနိတာနိ ဝဇ္ဇီနံ ဝဇ္ဇီစေတိယာနိ အဗ္ဘန္တရာနိ စေဝဗာဟိရာနိစ၊ ယာနိသက္ကရိဿ န္တိ ဂရုံတရိဿန္တိ မာနေဿန္တိ ပူဇေဿန္တိ။ တေသဉ္စ ဒိန္နပုဗ္ဗံ ဓမ္မိကံ ဗလိံ နော ပရိဟာပေဿန္တိ။ ဝုဍ္ဎိယေဝ အာနန္ဒ-ဇ္ဇီနံ ပါဋိကင်္ခါ နောပရိဟာနိ။
(မြတ်စွာဘုရား ဟောတော်မူချက်)
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ ယာဝကီဝဉ္စ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလ ပတ်လုံး။ ဝဇ္ဇီ၊ ဝေသာလီပြည် ဝဇ္ဇီ လူမျိုးတို့သည်။ ဝဇ္ဇီနံ၊ ရှေးရှေးသော ဝဇ္ဇီလူမျိုးတို့၏၊
အဗ္ဘန္တရာနိစေဝ၊ မြို့တွင်း၌ ရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ဗာဟိရာနိစ၊ မြို့ပြင်မြို့ပ၌ရှိသည်လည်းဖြစ်ကုန်သော၊ ယာနိတာနိဝဇ္ဇီ စေတိယာနိ၊ အကြင်ဝဇ္ဇီတိုင်း၌တည်ကုန်သော နတ်ကွန်း နတ်နန်း နတ်ငြမ်း နတ်စင် နတ် သစ်ပင်တို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏၊ တာနိ၊ ထိုနတ်ကွန်း နတ်နန်း နတ်ငြမ်း နတ်သစ်ပင်တို့ကို။ သက္ကရိဿန္တီ၊ အရို အသေ ပြုမြဲပြုကြကုန်ငြားအံ့။ ဂရုံကရိဿန္တိ၊ အလေးအမြတ် ပြုမြဲပြုကြ ကုန်အံ့။ မာနေဿန္တိ၊ အမြတ်တနိုးပြုမြဲ ပြုကြကုန်အံ့။ ပူဇေဿန္တိ= ပူဇော်ပသမြဲပူဇော်ပသကုန်ငြားအံ့။ တေသဉ္စ၊ ထိုနတ်တို့အားလည်း။ ဒိန္နပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ပေး ဆက်မြဲဖြစ်သော။ ကတပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ပြုလုပ်မြဲဖြစ်သော။ ကတပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ပြုလုပ်မြဲဖြစ်သော။ ဓမ္မိကံ၊ အသက်သတ်မှုမ ရှိငြားဘဲ တရားနှင့်လျော်ကန်သော။ ဗလိံ၊ ဗလိနတ်စာ ပူဇော်သကာကို။ နော ပရိဟာပေဿန္တိ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းမရှိကြ ကုန်ငြားအံ့။ တာဝ၊ ထိုနတ်တို့ကို အရိုအသေအလေးအမြတ်ပြု၍ ပူဇော်ပသမြဲ ပူဇော်ပသကြသမျှကာလ ပတ်လုံး။ ဝဇ္ဇီနံ=ဝဇ္ဇီလူမျိုးတို့အား။ ဝုဒ္ဓိယေဝ၊ ပစ္စုပ္ပန်သံသရာ ချမ်းသာစီးပွားတို့၏ တိုးတက် ဖြစ်ထွန်းခြင်းကိုသာလျှင်။ ပါဋိကင်္ခါ၊ မချွတ်မလွဲ အမြဲအလိုရှိအပ်၏၊ ပရိဟာနိ၊ ဆုတ်ယုတ်ပျက်ပြားခြင်းကို။ နော ပါဋိကင်္ခါ၊ အလိုမရှိအပ်။
(မြို့တွင်း မြို့ပရှိ မြို့စောင့်နတ်တို့ကို ပူဇော်မြဲပူဇော်ပသကြ သမျှကာလပတ်လုံး ဝေသာလီပြည်သည် တစ်နေ့တစ်ခြားတိုးပွား စည်ပင် လတ္တံ့သာဖြစ်၏၊ ဆုတ်ယုတ်ပျက်ပြားခြင်းမရှိဟူလိုသည်။ ပါဠိတော် အနက်)
ဝဇ္ဇီနံ ဝဇ္ဇီစေတိယာနီတိ ဝဇ္ဇီယာဇူနံ ဝဇ္ဇီရဋ္ဌေ စိတ္တိကတဋ္ဌေန စေတိယာနီတိ လဒ္ဓနာမာနိ ယက္ခဌာနာနိ။ အဗ္ဘန္တရာနီတိ အန္တောနဂရေဌိတာနိ။ ဗာဟိရာနီတိ ဗာဟိရ နဂေရေ ဌိတာနိ။ ဒိန္နပုဗ္ဗန္တိ ပုဗ္ဗေဒိန္နံ။ ကတပုဗ္ဗေန္တိ ပုဗ္ဗေကတံ။ နောပရိယာပေ ဿန္တီတိ အပရိဟာပေတွာ၊ ယထာပဝတ္တမေဝ ကရိဿန္တီ။ ဓမ္မိကံ ဗလိံ ပရိဟာပေန္တာ နဥှိ ဒေဝတာ အာရက္ခံ သုသံဝိဟိတံ နကရောန္တိ၊ အနုပ္ပန္န ဒုက္ခံဇနေတုံ အသက္ကောန္တာပိ ဥပ္ပန္နကာသ သီသရာဂါဒိံ ဝဍ္ဎေန္တိ၊ သင်္ဂါမေပနသတိသဟာယာ နဟောန္တိ။ အပရိယာပေန္တာနံ ပန အာရက္ခံ သုသံဝိဟိတံ ကရောန္တိ၊ အနုပ္ပန္နံ သုခံ ဥပ္ပါဒေတုံ အသက္ကေန္တာပိ ဥပ္ပန္နံကာသ သီသရောဂါဒိံ ဟနန္တိ၊ သင်္ဂါပသိသေသဟာယာဟောန္တိ။
(သုတ်မဟာဝါ အဋ္ဌကထာ) ဝဇ္ဇီနံ ဝဇ္ဇီစေတိယာနီတိ ဟူသည်ကား-ဝဇ္ဇီရာဇူနံ၊ ဝေသာလီပြည် ဝဇ္ဇီမင်းမျိုးတို့၏၊ ဝဇ္ဇီရဋ္ဌေ၊ ဝဇ္ဇီတိုင်းအတွင်း၌။ စိတ္တိကတဋ္ဌေန၊ အရို အသေပြုအပ်သော အနက်ကြောင့်။ စေတိယာနီတိ၊ စေတိတို့ဟူ၍။ လဒ္ဓနာမာနိ၊ ရအပ်သော အမည်ရှိကုန်သော။ ယက္ခဌာနာနီ၊ နတ်ဘီလူး တို့၏တည်နေရာ နတ်ကွန်း နတ်နန်း နတ်ငြမ်း နတ်သစ်ပင်တို့သည်။ (ငါတို့နိုင်ငံ၌ အရှင်ကြီးဟူ၍ ခေါ်ဝေါ်ကြသော သုံးဆယ့်ခုနစ်မင်း အစ ရှိသော ဘုမ္မစိုးနတ်တို့ကိုလည်း ယက္ခဟူ၍ခေါ်ဝေါ်သည်။ ယက္ခသဒ္ဒါ သည် ပူဇော်အပ်သော အနက်ကို ဟောရင်းဖြစ်၏၊ မြန်မာပြန်ရာ၌ကား ဘီလူးဟူ၍ ပြန်ရိုးရှိ၏၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောသူ ဆိုလို၏၊) (အဆင်းသဏ္ဌာန်ကောင်း ဖြစ်စေလိုသည်ဖြစ်စေ နတ်မျိုးမှန်လျှင် ပကတိလူတို့က အဦးအစ တွေ့မြင်ရသောအခါ ကြက်သီးမွေးညှင်း ထအောင် ကြောက်လန့်မှု ဖြစ်တတ်၏၊ အလောင်းတော်နေမိမင်းကြီး သိကြားမင်းကို မြင်ရာ၌ ကြက်သီး မွေးညှင်းထအောင် ကြောက်လန့် ခြင်းဖြစ်၏၊)
အဗ္ဘန္တရာနီတိ ဟူသည်ကား-အန္တောနဂရေ၊ မြို့တွင်း၌။ ဌိတာနိ၊ တည်ရှိကုန်သော။ ဗာနိရာနီတိဟူသည်ကား- ဗာဟိရနဂရေ၊ မြို့တွင်း မြို့ပ၌။ ဌိတာနိ၊ တည်ရှိကုန်သော။ ဒိန္နပုဗ္ဗန္တိ ဟူသည်ကား-ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ကတံ၊ ပြုလုပ်မြဲဖြစ်သော။ (နစ်ကွန်းဆောက်လုပ်ခြင်း၊ ပြင်ဆင်ခြင်း စသည်ကို ကတပုဗ္ဗံဆိုသည်။)
နောပရိယာပေဿန္တိတိ ဟူသည်ကား-အပရိဟာပေတွာ၊ မယုတ်မလျှာ့စေမူ၍။ ယထာပဝတ္တမေဝ၊ ဖြစ်မြဲတိုင်းကိုသာလျှင်။ ကရိဿန္တိ၊ ပြုကုန်လတ္တံ့။ ဟိသစ္စံ၊ မှန်၏၊ ဓမ္မိကံ၊ တရားနှင့်လျှော်သော။ ဗလိံ၊ နတ်စာ ပူဇော်သကာကို။ ပရိဟာပေန္တာနံ၊ ယုတ်လျော့လစ်လပ်စေ ကုန်သော မင်းမျိုးတို့အား။ ဒေဝတာ၊ တိုင်းစောင့်၊ ပြည်စောင့်၊ မြို့စောင့်၊ ရွာစောင့် နတ်တို့သည်။ အာရက္ခံ၊ မြို့ရွာတို့၌ ဘေးရန်မရောက်အောင် စောင့်ရှောက်ခြင်းကို။ သုတံဝိဟိတံ၊ ကောင်းစွာစီရင်မှုကို။ နကရောန္တိ၊ မပြုကြကုန်။ အနုပ္ပန္နံ၊ မဖြစ်သေးသော။ ဒုက္ခံ၊ ဒုက္ခကို။ ဇနေတုံ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ အသက္ကောန္တာပိ၊ မတတ်နိုင်ကုန်သော်လည်း။ ဥပ္ပန္နံ၊ အကြောင်းတစ်ပါးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော။ ကာသ သီသရောဂါဒိံ၊ ချောင်းဆိုးသောရေားဂါ၊ ဦးခေါင်းရေားဂါအစရှိသော အနာမျိုးတို့ကို။ ဝဍ္ဎေန္တိ၊ တိုးပွားစေကုန်၏၊ သင်္ဂါမေ၊ စစ်ရေးမက်ရေးသည်။ သတိ၊ နိုင်ရှိခဲ့သော်။ သဟာယာ၊ ကူဘော်ညီဘက်တို့သည်။ နဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
အပရိဟာပေန္တာနံ၊ ပြုမြဲတိုင်းကို မယုတ်မလျှော့စေမူ၍ ပူဇော်ပ သကုန်သော မင်းမျိုးတို့အား။ အာရက္ခံ၊ မြို့ရွာတို့၌ ဘေးရန် မရောက် အောင် စောင့်ရှောက်ခြင်းကို။ သုသံဝိဟိကံ၊ ကောင်းစွာ စီရင်မူကို။ ကရောန္တိ၊ ပြုကြကုန်၏၊ အနုပ္ပန္တံ၊ မဖြစ်သေးသော။ သုခံ၊ ချမ်းသာကို။ ဇနေတုံ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။ အသက္ကောန္တပိ၊ မတတ်နိုင်ငြားသော်လည်း။ ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်၍နေသော။ ကာသသီသရောဂါဒိံ၊ ချောင်းဆိုးနာ ဦးခေါင်းနာ အစရှိသော ရောဂါမျိုးကို။ ဟနန္တိ၊ ပယ်ဖျောက်နိုင်ကြကုန်၏၊ သင်္ဂါမ သီသေ၊ စစ်မြေဦး၌၊ သဟာယာ၊ ကူဘော်ညီဘော်ရကြကုန်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်ကုန်၏၊ (အဋ္ဌကထာ အနက်)
အဓိပ္ပါယ်ကား
(ဝေသာလီမင်းတို့ကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသော ကြောင့် မင်းမျိုးကိုသာထုတ်ဖော်၍ ဖွင့်ပြပေသည်။ မပူဇော်သောသူတို့ကိုမူကား အစောင့်အရှောက်ကို မစီရင်ကြကုန်။ တစ်ပါးသော အန္တရာယ်တို့သည် ထိုရွာသို့ဝင်ရောက်မည်ကို သိမြင်ကြကုန်သော်လည်း လစ်လျူရှု၍သာ နေကြကုန်၏၊ မြို့ရွာသို့ မဝင်ရအောင်ဟန့် တားခြင်းကို မပြုကြကုန်။ မြို့ရွာတွင်းတို့ဝင်ရောက်သော်လည်း မြို့ရွာတွင်းရှိနတ်တို့က ထိုအန္တရာယ် တို့ကို မနှင်ထုတ်ကုန်။ ဝင်းခြံအတွင်း၊ အိမ်ဝင်းအတွင်းတို့ ရောက် သော်လည်း ဝင်းခြံတွင်းရှိ၊ အိမ်တွင်းရှိ နတ်တို့က ထိုအန္တရာယ်တို့ကို မနှင်ထုတ်ကုန်။ အဘယ်ကြောင့်နည်းဆိုသော် ရှေးရှေးသောသူတို့ကဲ့တို့ မပူဇော်ကြသည့်အတွက် မြို့သား ရွာသား အိမ်သားတို့အပေါ်၌ အမျက် စွန်းငြိခြင်းရှိနေကြသောကြောင့်တည်း။ လူမင်းများဖြစ်ခဲ့လျှင် ပေးနေကြ အခွန်အတုတ် မပေးပဲနေခဲ့လျှင် ထိုသူကို မင်းပြစ်မင်းဒဏ်နှင့် နှိပ်စက်၏၊ ထို့အတူ နှိပ်စက်လိုသော စိတ်ရှိ၍ နေကြကုန်၏၊ ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာ ၌ ရောဂါဥပဒ်ရှိသောအခါ ထိုရောဂါဥပဒ်တို့ တိုးပွားစေကြကုန်၍ တိုးပွားအောင် ပြု၍အသေသတ်တတ်ကြကုန်၏ ဟူလိုသည်။
အညီအညာ ပူဇော်ပသကြကုန်သော သူတို့၏မြို့ရွာ၌မူကား အစောင့်အရှောက်ကို ကောင်းစွာ စီရင်ကြကုန်၏၊ မြို့ရွာမှာ ဓားပြ အန္တရာယ်မဝင်ရအောင် ပယ်ရှားကြကုန်၏၊ ဘီလူးသဘက်အနထ္တရာယ်၊ ခြင်္သေ့၊ သစ် ကျားအန္တရာယ် မဝင်ရအောင်ပယ်ရှားကြကုန်၏၊ ပြင်ပ နတ်တို့ မသိ၍ဝင်ရောက်ခဲ့လျှင် အတွင်းနတ်တို့က ပယ်ရှားကြကုန်၏၊ မိမိတို့ပယ်ရှား ခြင်းငှာမတတ်နိုင်ခဲ့လျှင် မြို့တွင်း ရွာတွင်း ရပ်တွင်း အိမ်းတွင်းသို့ အန္တရာယ်ဝင်ရောက်သည်ကို လူတို့သိဖို့ အိမ်မက်ပြုခြင်း စသည်ဖြင့် ကြောင့်ကြစိုက်ကြကုန်၏၊ နတ်တို့ပြုသောအမူဟူသည် လူလူအချင်း ချင်းပြုသောအမှုကဲ့သို့ လူတိုင်းကသိကြရသည်မဟုတ်။ သည်အိမ်သားတို့ကို မုန်း၍ အခွင့်သာသောအခါ ရောဂါတိုးပွားစေခြင်း စသည်ကိုပြု၍သတ်သဖြင့် သည်အိမ်မှာဆယ်ယောက်ပင် သေသော် လည်း ငါသတ်သည်ဟု ပြောတော့သည်မဟုတ်။ သည်အိမ်သားတို့ကို မေတ္တာရှိ၍ သည်အိမ်သို့ဝင်လာမည့်အန္တရာယ်ကို ပယ်ရှား၍ ထိုအိမ်သူ အိမ်သားတို့မှာ ဆယ်ခါတိုင်အောင် အန္တရာယ်လွတ်ကင်း၍ သွားသော် လည်း အန္တရာယ် ငါပယ်ရှားလိုက်သည်ဟု ပြောတော့သည် မဟုတ်။ ထိုအိမ်သူတို့သည်လည်း သိကြကုန်တော့သည် မဟုတ်ကြကုန်။ ထို့ ကြောင့်နတ်နှင့်စပ်သောအရာတို့၌ ကျမ်းဂန်ဗဟုသုတ၊ လောကီ ဗဟုသုတတို့နှင့် ပြည့်စုံကြသော သူတို့မှသာ လိမ္မာနိုင်ကြကုန်၏၊ နတ်နှင့် စပ်သောအရာ၌ ကျမ်းဂန်ဗဟုသုတ လောကီဗဟုသုတ နည်းပါးကြသော သူတို့မူကား လိမ္မာနိုင်ဖို့ဝေးစွ၊ မျက်မြင်ဒိဋ္ဌမဟုတ်သည့်အတွက်ကြောင့် လိမ္မာနိုင်သူ ပြောသည်ကို နာယူဖို့သညာမျှ မရှိကြလေကုန်။
လိမ္မာနိုင်ကြကုန်၏ဆိုရာမှာလည်း နတ်များနှင့်စပ်လျဉ်း၍ သည်လိုဖြစ်လမ်းရှိသည် ဟိုလိုဖြစ်လမ်းရှိသည် သည်လိုလုပ်နည်းရှိသည်၊ ဟိုလိုလုပ်နည်းရှိသည်ဟု နည်းလမ်းမျှ၌သာ လိမ္မာနိုင်ကြကုန်သည်။ အတတ်သိမြင်နိုင် ကြကုန်သည်မဟုတ်။ ဤသို့အတတ်မသိမမြင် နိုင်သောအရာတို့၌ ကျမ်းဂန်ဗဟုသုတ လောကီဗဟုသုတတို့နှင့် ပြည့်စုံ သောသူသာ ပမာဏမြောက်၏၊ မပြည့်စုံသောသူသည် ပမာဏ မမြောက်။ ယခုကဲ့သို့သော ကြီးမားစွာ ကပ် ဥပဒ်အန္တရာယ်မျိုးများ၌မူကား ပိဋကတ်ကျမ်းဂန်တို့မှလာသော နည်းလမ်းတို့တွင် ဒုစရိုက်မှုကို ချန်လှပ်၍ ဖြစ်နိုင်လောက်သော နည်းလမ်းဟူသမျှတို့ကို နေရာမကျဟူ၍ ဆုတ် နှစ်ခြင်းမရှိကြဘဲ စုံလင်အောင် ပြုလုပ်ကြကုန်ရာ၏၊ မဆုတ်မနစ် အားထုတ်မှုသည် ဝီရိယပါရမီကြီးပေတည်း။
ကြံရွယ်တိုင်း အကျိုးပြီးစီးသည်ဖြစ်စေ၊ မပြီးစီးသည်ဖြစ်စေ၊ ဝီရိယ ပါရမီကိုမူကား ဧကန်ရတော့သည်။ထိုမှတစ်ပါး နတ်တို့နှင့်စပ်လျဉ်းသော ဒေသနာတော်အလွန်များသေး၏၊
ဤတွင်ရွေ့ကား မော်လမြိုင်မြို့သားတို့နတ်ပွဲင်္ကြီးပြုလုပ်မှုကို အကြောင်းပြု၍ အလွန်ကြီးသော ကပ်ဥပဒ်ကြီးအရာ၌ ပညာမဲ့စကား ပိုတို့ကြောင့် အကျိုးမဲ့ဖြစ်၍ မနေကြရအောင် ထိုထိုမြို့ရွာနေ လူကောင်း ရှင်ကောင်း ပညာရှိအပေါင်းတို့အား ပညာသတိအထူးရှိကြရန် ကျမ်းဂန် ထွက်စကားတို့ကို ထင်ရှားရုံဖော်ပြလိုက်သည်။
ဘယဝိနာသကဒီပနီကျမ်း ပြီး၏၊
-----------