ဗာလနက္ခတ္တသံဃုဋ္ဌဝတ္ထုဂါထာ
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၄ - ဗာလနက္ခတ္တသင်္ဃုဋ္ဌဝတ္ထု
၂၆။ ပမာဒမနုယုဉ္ဇန္တိ၊ ဗာလာ ဒုမ္မေဓိနော ဇနာ။
အပ္ပမာဒဉ္စ မေဓာဝီ၊ ဓနံ သေဋ္ဌံဝ ရက္ခတိ။
၂၇။ မာ ပမာဒမနုယုဉ္ဇထ၊ မာ ကာမရတိသန္ထဝံ။
အပ္ပမတ္တော ဟိ ဈာယန္တော၊ ပပ္ပေါတိ ဝိပုလံ သုခံ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် ပညာမဲ့လူတန်းစားတို့၏ ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး မကြားဝံ့ မနာသာ မြို့ထဲ၌ လှည့်လည် ငွေတောင်းကြသော ဗာလနက္ခတ်ပွဲသဘင်ကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာတော်အဆုံး၌ များစွာသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ သောတာပန်စသည် ဖြစ်ကြသည်။
အနက်
ဒုမ္မေဓိနော၊ ပညာမရှိကုန်သော။ ဗာလာ၊ မိုက်ကုန်သော။ ဇနာ၊ လူတို့သည်။ ပမာဒံ၊ မေ့လျော့ခြင်းကို။ အနုယုဉ္ဇန္တိ၊ အားထုတ်ကြကုန်၏။ မေဓာဝီ၊ ပညာရှိသည်။ အပ္ပမာဒံ၊ မမေ့မလျော့ခြင်းကို။ သေဋ္ဌံ၊ မြတ်သော။ ဓနံဝ၊ ဥစ္စာကို ကဲ့သို့။ ရက္ခတိ၊ စောင့်ရှောက်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ပမာဒံ၊ မေ့လျော့ခြင်းကို။ မာ အနုယုဉ္ဇထ၊ အားမထုတ်ကြကုန်လင့်။ ကာမရတိသံထဝံ၊ ကာမဂုဏ်တို့၌ မွေ့လျော်ခြင်းဟု ဆိုအပ်သော တဏှာနှင့် ပေါင်းဖော် ကျွမ်းဝင်ခြင်းကို။ မာ အနုယုဉ္ဇထ၊ အားမထုတ်ကြကုန်လင့်။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့ခြင်းရှိသော။ ဈာယန္တော၊ သမထ ဝိပဿနာ ဈာန်နှစ်ပါးဖြင့် ကိလေသာတို့ကို ရှို့မြိုက်သောသူသည်။ ဝိပုလံ၊ ကြီးကျယ်ပြန့်ပြောသော။ သုခံ၊ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာသို့။ ပပ္ပေါတိ၊ ရောက်နိုင်၏။
စကားပြေ
ယခုဘဝ နောင်ဘဝတို့၏ အကြောင်းအကျိုးကို မသိ၍ ပညာမဲ့သော လူမိုက်သည် မေ့မေ့လျော့လျော့ နေ၏။ ပညာရှိသည်ကား မြတ်သော ဥစ္စာကဲ့သို့ မမေ့မလျော့သော သတိကို စောင့်ရှောက်၏။
မေ့လျော့ခြင်းဖြင့် အချိန် မကုန်စေမူ၍ ကာမဂုဏ်၌ မွေ့လျော်တတ်သော တဏှာနှင့် မပေါင်းသင့်ပဲ မမေ့မလျော့ ဈာန်ဖြင့် ကိလေသာတို့ကို ရှို့မြိုက်သောသူသည် ကြီးကျယ်ပြန့်ပြောသော နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာသို့ ရောက်နိုင်၏။
ဗာလာ— ပစ္စုပ္ပန် တမလွန် အကျိုးကို မသိသူ ရ၏။
ဒုမ္မေဓိနော— ပမာဒ၌ အပြစ်မမြင်ပဲ ပမာဒဖြင့် အချိန်ကုန်နေသော ပညာမဲ့သူ ရ၏။
ဓနံ— ရတနာ ၇-ပါး ရ၏။
ဓနံ သေဋ္ဌံဝ ရက္ခတိ— မြတ်သော ဥစ္စာရတနာကို အမှီပြု၍ ကာမဂုဏ်ကို ခံစားနိုင်မည့် သား-မယားကို ကျွေးမွေးနိုင်မည့် နောင်ဘဝအတွက် ရိက္ခာပြစ်မည် ဟု မြတ်သော ဥစ္စာ၏ အကျိုးဆက်ကို မြင်သူသည် မြတ်သော ဥစ္စာကို စောင့်ရှောက်သကဲ့သို့ မမေ့မလျော့ခြင်းသည် ဈာန် မဂ်, ဖိုလ်, ဝိဇ္ဇာသုံးပါး, အဘိညာဉ်ခြောက်ပါးတို့ကို ရနိုင်မည် ဟု မမေ့မလျော့ခြင်း၌ အကျိုးကို မြင်သော ပညာရှိသည် မြတ်သော ဥစ္စာကဲ့သို့ အပ္ပမာဒတရားကို စောင့်ရှောက်သည်။
ကာမရတိသံထဝံ— ၌ ကာမ အရ ဝတ္ထုကာမ, ကိလေသာကာမ ရ၏။
သုခံ— အရ နိဗ္ဗာန် ရ၏။
ပါဠိသဒ္ဒါခက်ဆစ်
ဗာလာ = ဗလန္တိ အဿာသိတ ပဿာသိတမတ္တေန ပန္တိတိ ဗာလာ။ ဗလ + ဏ။
ဓနံ = ဓနတီတိ ဓနံ။ ဓန် + အ။
ကာမရတိသန္ထဝံ = ကာမရတိသင်္ခါတံ သန္ထဝံ ကာမရတိသန္ထဝံ။ ကာမရတိ + သန္ထဝ။
သုခံ = သုဋ္ဌု ခနတိတိ သုခံ။ သု + ခနု + ကွိ။
ဗာလနက္ခတ္တသဋ္ဌဝတ္ထု ပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၂-အပ္ပမာဒဝဂ်
၄-ဗာလနက္ခတ္တသင်္ဃုဋ္ဌဝတ္ထုပါဠိဂါထာ
အပ္ပမာဒဉ္စ မေဓာဝီ, ဓနံ သေဋ္ဌံဝ ရက္ခတိ။
ဒုမ္မေဓိနော၊ အဆီအနှစ်, ပညာစစ်မရှိကုန်သော။ ဗာလာ၊ ကိုယ်ကျိုးကိုမျှ, မသိကြ၍, လူအလူပြိန်းဖြစ်ကုန်သော။ ဇနာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။ ပမာဒံ၊ မေ့လျော့ပေါ့ဆ, နေထိုင်ရကြောင်း, မကောင်းသော အကုသိုလ်အလုပ်ကို။ အနုယုဉ္ဇန္တိ၊ ဖန်ဖန်ကြိုး ကုတ်, အားထုတ်ကြကုန်၏။ မေဓာဝီ စ၊ အဆီအနှစ်, ပညာစစ် ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။ အပ္ပမာဒံ၊ မမေ့မလျော့, မပေါ့မဆ, နေထိုင်ရကြောင်း, ကောင်းသောသတိကို။ ဓနံ သေဋ္ဌံဝ၊ မျိုးရိုး စဉ်လာ, ကောင်းမြတ်သော ဥစ္စာကဲ့သို့။ ရက္ခတိ၊ အမြဲပုံသေ, စောင့် ရှောက်ပေ၏။ (ပါ-၂၆)
အပ္ပမတ္တော ဟိ ဈာယန္တော, ပပ္ပောတိ ဝိပုလံ သုခံ။
(တသ္မာ၊ ထိုသို့လူမိုက်တို့က ပမာဒကို, အားထုတ်ကြဘိ, ပညာ ရှိက, အပ္ပမာဒကို စောင့်ရှောက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ တုမှေ၊ အပ္ပမာဒ, ပမာဒကို, ကျနသိမြင်, အသင်သူတော်စင်တို့သည်။) ပမာဒံ၊ မေ့လျော့ပေါ့ဆ, နေထိုင်ရကြောင်း, မကောင်းသော အကု သိုလ်အလုပ်ကို။ မာ အနုယုေဉ္ဇထ၊ ကာလချိန်ဖြုန်း, လူညွန့်တုံး အောင်, လုံးလုံးကြိုးကုတ်, အားမထုတ်ကြကုန်လင့်။ ကာမရတိ သန္ထဝံ၊ ဝတ္ထုကိလေသာ, ၂-ဖြာကာမ, မွေ့လျော်ကြသဖြင့်, တဏှာ ဖြစ်ခြင်း, ပေါင်းသင်းမှုကို။ မာ အနုယုေဉ္ဇထ၊ လူဝတ်ကြောင်များ, ပုံအလားသို့, အမှားကြိုးကုတ်, အားမထုတ်ကြကုန်လင့်။ ဟိ၊ တားမြစ်သင့်၏။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့ မပေါ့မဆသည်။ (ဟုတွာ)။ ဈာယန္တော၊ သမထဝိပဿနာ, ၂-ဖြာသောလမ်း, ကမ္မဋ္ဌာန်းရှုသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝိပုလံ၊ ကာမချမ်းသာ, အဖြာဖြာထက်, ကဲသာမြတ် မွန်, တုဘက်လွန်သော။ သုခံ၊ ဈာန်မဂ်၂တန်, ချမ်းသာစံ၍, နိဗ္ဗာန် တုလွန်, ချမ်းသာမွန်သို့။ ပပ္ပောတိ၊ မှန်စွာထုတ်ချောက် ရောက်ရ ပေသတည်း။ (ပါ-၂၇)
ဗာလနက္ခတ္တသင်္ဃုဋ္ဌဝတ္ထုဂါထာနိဿယပြီးပြီ။
ဟိ။ ။ ဒဠှီကရဏအနက်ပေးခဲ့သည်၊ အကျိုးရပုံကိုပြသော ဂါထာပါဒဖြစ်ရကား “ဟိ-အကျိုးကား”ဟုလည်း ပေးနိုင်သည်၊ အားမထုတ်သင့်ခြင်း ၏အကြောင်းကို ပြသည်ဟုယူ၍ “ဟိ-အကြောင်းကား”ဟုလည်း ပေး ကြ၏။