ဥဂ္ဂသေနသေဋ္ဌိပုတ္တဝတ္ထုဂါထာ
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၂၆-ဗြာဟ္မဏဝဂ်။ ၁၄-ဥဂ္ဂသေနသေဋ္ဌိပုတ္တဝတ္ထု
၃၉၇။ သဗ္ဗသံယောဇနံ ဆေတွာ၊ ယော ဝေ န ပရိတဿတိ။
သင်္ဂါတိဂံ ဝိသံယုတ္တံ၊ တမဟံ ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏံ။
ဤတရားဒေသနာသော်ကို ဘုရားရှင်သည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်အနီး ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် အတောင်ခြောက်ဆယ်မြင့်သော ဝါးလုံးထိပ်၌ပင် ရဟန်းဖြစ်သော ဥဂ္ဂသေန သဌေးသားကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာတော် အဆုံး၌ များစွာသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ သောတာပန်စသည် ဖြစ်ကြသည်။
အနက်
ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သဗ္ဗသံယောဇနံ၊ သံယောဇဉ် အားလုံးကို။ ဆေတွာ၊ ဖြတ်ပြီး၍။ န ပရိတဿတိ၊ မကြောက်ရွံ့။ သင်္ဂါတိဂံ၊ ကပ်ငြိတတ်သော ရာဂစသည်တို့ကို လွန်သော။ ဝိသံယုတ္တံ၊ ယောဂလေးပါးတို့နှင့် မယှဉ်သော။ တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဗြာဟ္မဏံ၊ ဗြာဟ္မဏဟူ၍။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဗြူမိ၊ ဟော၏။
စကားပြေ
သံယောဇဉ် အားလုံးကို ဖြတ်ပြီး၍ မကြောက်ရွံ့ပဲ ကပ်ငြိတတ်သော ရာဂကို လွန်ကာ ယောဂလေးပါးနှင့် မယှဉ်သူကို ဗြာဟ္မဏဟု ငါဘုရားဟော၏။
ပါဠိစကားလုံး ဖွဲ့စည်းပုံ
သဗ္ဗသံယောဇနံ = သဗ္ဗ သံယောဇနံ သဗ္ဗသံယောဇနံ။ သဗ္ဗ+သံယောဇန။
ပရိတဿတိ = ပရိ+တသ+ယ+တိ။
သင်္ဂါတိဂံ = သင်္ဂါနံ အတိဂတော သင်္ဂါတိဂေါ။ သင်္ဂါ+အတိ+ဂမု+ကွိ။
ဥဂ္ဂသေနသေဋ္ဌိပုတ္တဝတ္ထု ပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၂၆-ဗြာဟ္မဏဝဂ်
၁၄-ဥဂ္ဂသေနသေဋ္ဌိပုတ္တဝတ္ထု ပါဠိဂါထာ
သင်္ဂါတိဂံ ဝိသံယုတ္တံ, တမဟံ ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏံ။
ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သဗ္ဗသံယောဇနံ၊ အလုံးစုံသော သံယောဇဉ်ကို။ ဆေတွာ၊ ဖြတ်ပြီး၍။ ဝါ၊ ဖြတ်ပြီးခြင်းကြောင့်။ ဝေ၊ စင်စစ်။ န ပရိတဿတိ၊ တဏှာဖြင့် မထိတ်လန့်တော့။ သင်္ဂါတိဂံ၊ ရာဂဒေါသ, အစရှိခုနစ်သွယ်, ငြိတွယ်တတ်သော တရား တို့ကို လွန်မြောက်ပြီးသော။၁ ဝိသံယုတ္တံ၊ ယောဂလေးရပ်, မယှဉ်စပ်သော။ တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ် ကို။ ဗြာဟ္မဏံ၊ ၍။ အဟံ၊ သည်။ ဗြူမိ၊ ၏။ (ပါ-၃၉၇)
၁။သင်္ဂါတိဂံ။ ။ သံသာရပင်္ကေ သဉ္ဇန္တီတိ သင်္ဂါ၊ သင်္ဂေ+အတိဂစ္ဆတိ အတိက္ကမယတီတိ သင်္ဂါတိဂေါ(သံ၊ဋီ၊၁၊၆၇-၈)၊ သင်္ဂသည် “ရာဂသင်္ဂ, ဒေါသသင်္ဂ, မောဟသင်္ဂ, မာနသင်္ဂ, ဒိဋ္ဌိသင်္ဂ, ကိလေသသင်္ဂ, ဒုစ္စရိတသင်္ဂ”ဟု ၇ပါးရှိ၏(မဟာနိ-၃၄)၊ “တဏှာ, ဒိဋ္ဌိ, မာန, ကောဓ, အဝိဇ္ဇာ, ကိလေသ, ဒုစ္စရိတ”ဟုလည်း သုံး၏၊ ထို့ပြင် ကေစိဆရာတို့က အနုသယ ၇ပါးကို သင်္ဂဟု ဆို ၏(ဣတိ၊ဋ္ဌ၊၂၈၇)။
ဥဂ္ဂသေနသေဋ္ဌိပုတ္တဝတ္ထုဂါထာနိဿယပြီးပြီ။