ကိသာဂေါတမီဝတ္ထုဂါထာ
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၈-သဟဿဝဂ်
၁၃-ကိသာဂေါတမီဝတ္ထု
၁၁၄။ ယော စ ဝဿသတံ ဇီဝေ၊ အပဿံ အမတံ ပဒံ။
ဧကာဟံ ဇီဝိတံ သေယျော၊ ပဿတော အမတံ ပဒံ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် သားသေအတွက် ကုသရန် ဆေးရှာသော ကိသာဂေါတမီကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာတော်အဆုံး၌ ကိသာဂေါတမီသည် ပဋိသမ္ဘိဒါပတ္တရဟန္တာမ ဖြစ်သည်။
အနက်
ယော စ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။ အမတံ၊ သေခြင်းကင်းသော။ ပဒံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ အပဿံ (အပဿန္တော)၊ မမြင်ပဲ။ ဝဿသတံ၊ အနှစ်တရာပတ်လုံး။ ဇီဝေ၊ အသက်ရှည်ငြားအံ့။ န သေယျော၊ မမြတ်။ အမတံ၊ သေခြင်းကင်းသော။ ပဒံ၊ နိဗ္ဗာန်ကို။ ပဿတော၊ မြင်သောသူ၏။ ဧကာဟံ၊ တရက်မျှ။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှည်ခြင်းသည်။ သေယျော၊ မြတ်၏။
စကားပြေ
သေခြင်းကင်းရာ နိဗ္ဗာန်ကိုမမြင်ပဲ အနှစ်တရာပတ်လုံး အသက်ရှည်ခြင်းထက် နိဗ္ဗာန်ကိုမြင်သောသူ၏ တရက်မျှ အသက်ရှည်ရခြင်းသည် မြတ်၏။
အမတံ—သေမှုမရှိသောကြောင့် နိဗ္ဗာန်ကို အမတံ ခေါ်သည်။
ကိသာဂေါတမီဝတ္ထု ပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၈-သဟဿဝဂ်
၁၃-ကိသာဂေါတမီဝတ္ထုအဋ္ဌကထာဂါထာ
သုတ္တံ ဂါမံ မဟောဃောဝ, မစ္စု အာဒါယ ဂစ္ဆတိ။
ပုတ္တပသုသမ္မတ္တံ၊ သားသမီးနွား, ဥစ္စာများဖြင့်, တအားယစ် မူးနေသော။ ဗျာသတ္တမနသံ၊ ရလတံ့ရပြီး, သီးသီးအာရုံ, ကာမ ဂုဏ်၌, ဖုံဖုံမက်မော, ငြိကပ်သောစိတ်ရှိသော။ တံ နရံ၊ ပုထုဇဉ် ဟု, မြော်မြင်ညံ့စွာ, ထိုသတ္တဝါကို။ သုတ္တံ ဂါမံ၊ မေ့မေ့လျော့လျော့, ပေါ့ပေါ့ဆဆ, အိပ်မောကျသော တစ်ရွာလုံးကို။ မဟောဃော၊ ကြီးကျယ်နက်စွာ, လှိမ့်၍လာသော ရေအလျဉ်သည်။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ဂစ္ဆတိ ဣဝ၊ သွားသကဲ့သို့။ (ဧဝံ၊ တူ။) မစ္စု၊ ၃၁ဘုံ, အလုံး စုံကို, အကုန်မွှေနင်း, ရှင်သေမင်းသည်။ အာဒါယ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေကို ဖြတ်ယူ၍။ ဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။ (ဋ္ဌ-၁၅၃)
ကိသာဂေါတမီဝတ္ထုပါဠိဂါထာ
ဧကာဟံ ဇီဝိတံ သေယျော, ပဿတော အမတံ ပဒံ။
ယော စ၊ ကား။ အမတံ၊ သေခြင်းမရှိရာဖြစ်သော။ ပဒံ၊ နိဗ္ဗာန်တရားစုကို။ အပဿံ (ဟုတွာ) ဝဿသတံ ဇီဝေ။ (တဿ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို မမြင်သူ၏။ ဇီဝနတော၊ ထက်။) အမတံ၊ သော။ ပဒံ၊ ကို။ ပဿတော၊ မြင်သူ၏။ ဧကာဟံ ဇီဝိတံ သေယျော။ (ပါ-၁၁၄) ကိသာဂေါတမီဝတ္ထုဂါထာနိဿယပြီးပြီ။