ဇောတိကတ္ထေရဝတ္ထုဂါထာ
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၂၆-ဗြာဟ္မဏဝဂ်။ ၃၄-ဇောတိကတ္ထေရဝတ္ထု
၄၁၇။ ယောဓ တဏှံ ပဟန္တွာန၊ အနာဂါရော ပရိဗ္ဗဇေ။
တဏှာဘဝပရိက္ခီနံ၊ တမဟံ ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏံ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်အနီး ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် နေအိမ်ပြာသာဒ်နှင့် အတုလကာရီ မြောက်ကျွန်းသူဇနီးကို နှစ်သက်မှုရှိပါသေးသလောဟု အမေးခံရသော ဇောတိကထေရ်ကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။ ဇောတိကထေရ်သည် ဘုရားရှင်ထံ ရဟန်းပြု၍ မကြာမီပင် ရဟန္တာဖြစ်သည်။
ဒေသနာတော်အဆုံး၌ များစွာသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ သောတာပန်စသည် ဖြစ်ကြသည်။
အနက်
ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တဏှံ၊ တဏှာကို။ ပဟန္တွာန၊ ပယ်၍။ အနာဂါရော၊ အိမ်ရာမထောင်ပဲ။ ပရိဗ္ဗဇေ၊ ရဟန်းပြု၏။ တဏှာဘဝပရိက္ခီဏံ၊ ကုန်ပြီးသော တဏှာ ကုန်ပြီးသော ဘဝရှိသော။ တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဗြာဟ္မဏံ၊ ဗြာဟ္မဏဟု။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဗြူမိ၊ ဟော၏။
စကားပြေ
ဤလောကဝယ် တဏှာကိုပယ်၍ အိမ်ရာမထောင်ပဲ ကုန်ပြီးသော တဏှာနှင့် ဘဝရှိသူကို ဗြာဟ္မဏဟု ငါဘုရားဟော၏။
ဇောတိကတ္ထေရဝတ္ထု ပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၂၆-ဗြာဟ္မဏဝဂ်
၃၄-ဇောတိကတ္ထေရဝတ္ထုပါဠိဂါထာ
တဏှာဘဝပရိက္ခီဏံ, တမဟံ ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏံ။
ယော၊ သည်။ ပေ။ ဗြူမိ။ (ပါ-၄၁၆)
ဇောတိကတ္ထေရဝတ္ထုဂါထာနိဿယပြီးပြီ။