ပဉ္စသတဘိက္ခုဝတ္ထုဂါထာ -၄
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၂၅-ဘိက္ခုဝဂ်။ ၈-ပဉ္စသတဘိက္ခုဝတ္ထု
၃၇၇။ ဝဿိကာဝိယ ပုပ္ဖာနိ၊ မဒ္ဒဝါနိ ပမုဉ္စတိ။
ဧဝံ ရာဂဉ္စ ဒေါသဉ္စ၊ ဝိပ္ပမုဉ္စထ ဘိက္ခဝေါ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် နံနက်ပိုင်းတွင် ပွင့်လန်းသော ပန်းတို့သည် ညနေချမ်း၌ ကြွေကျသည်တို့ကို ကြည့်၍ ကမ္မဋ္ဌာန်း ရှုပွားနေသော ရဟန်းငါးရာတို့ကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာတော်အဆုံး၌ ရဟန်းငါးရာတို့ ရဟန္တာဖြစ်ကြသည်။
အနက်
ဘိက္ခဝေါ၊ ရဟန်းတို့။ ဝဿိကာ၊ မုလေးပန်းပင်သည်။ မဒ္ဒဝါနိ၊ ရင့်ရော်ညှိုးနွမ်းကုန်သော။ ပုပ္ဖာနိ၊ ပန်းပွင့်တို့ကို။ ပမုဉ္စတိဝိယ၊ စွန့်လွှတ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ တုမှေပိ၊ သင်တို့သည်လည်း။ ရာဂဉ္စ၊ ရာဂကိုလည်းကောင်း။ ဒေါသဉ္စ၊ ဒေါသကိုလည်းကောင်း။ ဝိပ္ပမုဉ္စထ၊ စွန့်လွှတ်ကြကုန်လော့။
စကားပြေ
ရဟန်းတို့ မုလေးပန်းတို့သည် ရင့်ရော်ညှိုးနွမ်းသော ပန်းပွင့်တို့ကို စွန့်လွှတ်သကဲ့သို့ သင်တို့သည် ရာဂနှင့် ဒေါသကို စွန့်လွှတ်ကြလော့။
ပါဠိစကားလုံး ဖွဲ့စည်းပုံ
ဝဿိကာ = ဝဿေ ဇာတာ ဝဿိကာ။ ဝဿ+ဏိက။
မဒ္ဒဝါနိ = မုဒု+ဏ။ မ+ဝ။ မုဒုနော ဘာဝေါ မဒ္ဒဝံ။ ဥကို အပြု။
ပဉ္စသတဘိက္ခုဝတ္ထု ပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၂၅-ဘိက္ခုဝဂ်
၈-ပဉ္စသတဘိက္ခုဝတ္ထုပါဠိဂါထာ
ဧဝံ ရာဂဉ္စ ဒေါသဉ္စ, ဝိပ္ပမုဉ္စေထ ဘိက္ခဝေါ။
ဘိက္ခဝေါ၊ ရဟန်းတို့! ဝဿိကာ၊ မြတ်လေးပန်းပင်သည်။ [ဝဿေသု+ဇာတာ ဝဿိကာ (ရူ-၂၂၅)။ ဝဿေ ဝသန္တကာလေ ပုပ္ဖတီတိ ဝဿိကာ (ဓမ္မ-ဋီ-၃၀၈)။] မဒ္ဒဝါနိ၊ နူးညံ့ ပျော့ဖတ်သည်၏ အဖြစ်ရှိကုန်သော။ ဝါ၊ ညှိုးနွမ်းကုန်သော။၁ ပုပ္ဖါနိ၊ ပန်းပွင့်တို့ကို။ ပမုဉ္စတိ ဝိယ၊ အညှာမှ စွန့်လွှတ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ (တုမှေ၊ သင်တို့သည်။) ရာဂဉ္စ၊ ရာဂကိုလည်းကောင်း။ ဒေါသဉ္စ၊ ဒေါသကိုလည်းကောင်း။ ဝိပ္ပမုဉ္စေထ၊ စွန့်လွှတ်ကြ လော။ (ပါ-၃၇၇)
၁။မဒ္ဒဝါနိ။ ။ မုဒုနော+ဘာဝေါ မဒ္ဒဝံ၊ [မုဒု+ဏ၊] မဒ္ဒဝံ+ဧတေသံ အတ္ထီတိ မဒ္ဒဝါနိ၊ နူးညံ့ပျော့ဖတ်သည်၏ အဖြစ်ရှိခြင်းဟူသည် ညှိုးနွမ်းခြင်းးပင်တည်း၊ ဓမ္မ-ဋီ-၃၀၈၌ “မဒန္တိ သံကိလိဋ္ဌဘာဝံ ဂစ္ဆန္တီတိ မဒ္ဒဝါနိ၊ မဒ သံကိလိဋ္ဌေတိ ဓာတု”ဟု ဆို၏။
ပဉ္စသတဘိက္ခုဝတ္ထုဂါထာနိဿယပြီးပြီ။