ဝိသာခါဝတ္ထုဂါထာ -၂
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၁၆-ပိယဝဂ်
၃-ဝိသာခါဝတ္ထု
၂၁၃။ ပေမတော ဇာယတိ သောကော၊ ပေမတော ဇာယတိ ဘယံ။
ပေမတော ဝိပ္ပမုတ္တဿ၊ နတ္ထိ သောကော ကုတော ဘယံ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် မိမိသဘောကျအတိုင်း သံဃာတော်များအား ပြုစုနေသော မြေးမ သုဒတ္တ သေ၍ ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်နေသော ဝိသာခါ ကျောင်းအမကြီးကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာတော်အဆုံး၌ များစွာသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ သောတာပန်စသည် ဖြစ်ကြသည်။
အနက်
ပေမတော၊ မြတ်နိုးမှုကြောင့်။ သောကော၊ စိုးရိမ်မှုသည်။ ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။ ပေမတော၊ မြတ်နိုးမှုကြောင့်။ ဘယံ၊ ကြောက်ရွံ့မှုသည်။ ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။ ပေမတော၊ မြတ်နိုးမှုမှ။ ဝိပ္ပမုတ္တဿ၊ ကင်းလွတ်သောသူအား။ သောကော၊ စိုးရိမ်မှုသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ကုတော၊ အဘယ်မှာ။ ဘယံ၊ ကြောက်ရွံ့မှုသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိမည်နည်း။ နတ္ထိ၊ မရှိသည်သာတည်း။
စကားပြေ
မြတ်နိုးမှုကြောင့် စိုးရိမ်မှု ကြောက်ရွံ့မှုသည် ဖြစ်လာ၏။ ထိုမြတ်နိုးမှုမှ ကင်းလွတ်သောသူအား စိုးရိမ်မှု ကြောက်ရွံ့မှု မရှိသည်သာတည်း။
ပေမ— အရ၊ သားသမီးတို့၌ ချစ်ခင်မှု လောဘရ၏။
ပါဠိသဒ္ဒါခက်ဆစ်
ပေမတော = ပိယာယိတဗ္ဗံ ပေမံ။ ပီ + မန်။
ဝိသာခါဝတ္ထု ပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၁၆-ပိယဝဂ်
၃-ဝိသာခါဝတ္ထုပါဠိဂါထာ
ပေမတော ဝိပ္ပမုတ္တဿ, နတ္ထိ သောကော ကုတော ဘယံ။
ပေမတော၊ ချစ်ခြင်းမှ။ ဝါ၊ ချစ်ခြင်းကြောင့်။၃ သောကော ဇာယတိ၊ ပေမတော ဘယံ ဇာယတိ။ ပေမတော၊ မှ။ ဝိပ္ပမုတ္တဿ၊ ၏။ ဝါ၊ မှာ။ သောကော နတ္ထိ၊ ဘယံ ကုတော။ (ပါ-၂၁၃)
၃။ ပေမတော။ ။ ပီဏနံ ပေမော၊ [ပီ+မန်၊-ရူ-၄၀၅။] ပိယဿ+ဘာဝေါ ပေမံ၊ [ပိယ '+ဣမ၊ ပိယကို ပ-ပြု၊] ပီနယတီတိ ဝါ ပီ၊ ပိနော+ဘာဝေါ ပေမံ၊ [ပီ+ဣမ၊-ဓာန်-ဋီ-၁၇၃။] ဓမ္မဋီအလို “ပီတိ ကန္တတီတိ ပေမံ(ကိလေသကာမ)၊ ပိတဗ္ဗံ ကန္တိတဗ္ဗန္တိ ပေမံ(ဝတ္ထုကာမ)၊ ပေမံ စ+ပေမံ စ+ပေမံ”ဟု ပြု၍ “ပေမတော-ချစ်နှစ်တတ်သော ကိလေသာကာမ, ချစ်နှစ်သက်ဖွယ် ဝတ္ထုကာမမှ”ဟု ပေး။
ဝိသာခါဝတ္ထုဂါထာနိဿယပြီးပြီ။