သပ္ပဒါသတ္ထေရဝတ္ထုဂါထာ
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၈-သဟဿဝဂ်
၁၁-သပ္ပဒါသဝတ္ထု
၁၁၂။ ယော စ ဝဿသတံ ဇီဝေ၊ ကုသီတော ဟီနဝီရိယော။
ဧကာဟံ ဇီဝိတံ သေယျော၊ ဝီရိယမာရဘတော ဒဠှံ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် ရဟန်းအဖြစ်၌ ပျင်းရှိသော်လည်း လူမတွက်လိုသောကြောင့် မိမိကိုယ်ကိုသေကြောင်းကြံရန် စီစဉ်ချိန် ပြတ်စင်ကြယ်သောသီလကို ဖြည့်၍ ပီတိဖြစ်ကာ ပါဌေဝိပဿနာပွားသောကြောင့် ရဟန္တာဖြစ်သော သပ္ပဒါသထေရ်ကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာတော်အဆုံး၌ များစွာသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ သောတာပန်စသည်ဖြစ်ကြသည်။
အနက်
ကုသီတော၊ ပျင်းရိသည်ဖြစ်၍။ ဟီနဝီရိယော၊ ဝီရိယမရှိသော။ ယော စ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။ ဝဿသတံ၊ အနှစ်တရာပတ်လုံး။ ဇီဝေ၊ အသက်ရှည်ငြားအံ့။ န သေယျော၊ မမြတ်။ ဝီရိယံ၊ လုံ့လကို။ ဒဠှံ၊ မြဲမြံစွာ။ အာရဘတော၊ အားထုတ်သောသူ၏။ ဧကာဟံ၊ တရက်မျှ။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ရှည်ခြင်းသည်။ သေယျော၊ မြတ်၏။
စကားပြေ
ပျင်းရှိ၍ ဝီရိယမရှိသောသူ အနှစ်တရာပတ်လုံး အသက်ရှည်ခြင်းထက် လုံ့လကို မြဲမြံစွာ အားထုတ်သောသူ၏ တရက်မျှအသက်ရှည်ရခြင်းသည် မြတ်၏။
ကုသီတော—အရ ကာမဝိတက် ဗျာပါဒဝိတက် ဝိဟိံသာဝိတက်တို့ဖြင့် အချိန်ကို လွန်စေသောသူရ၏။
ဝီရိယမာရဘတော ဒဠှံ—၌ ဝီရိယ အရ နှစ်ပါးအပြားရှိသော ဈာန်ကို ဖြစ်စေခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်သော မြဲမြံသော ဝီရိယရ၏။
မြွေဆိုးမကိုက်ရဲသော မထေရ်—မြွေကိုက်ခံ၍ သေကြောင်းကြံစီသော သပ္ပဒါသထေရ်ကို မြွေသည် လွန်ခဲ့သော သုံးဘဝမြောက်က ကျွန်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် မိမိသခင်ကို မကိုက်ဝံ့ဖြစ်သည်။ (ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၄၆။)
သာသနာ၌ မငြီးပျော်ခြင်းအကြောင်း—သပ္ပဒါသထေရ်သည် ကဿပဘုရားရှင်လက်ထက်က ရဟန်းကပါးကို သာသနာ့ဘောင်၌ ငြီးငွေ့အောင် ပြုခဲ့မှုကြောင့် ယခုဘဝသာသနာ့ဘောင်၌ ငြီးငွေ့မှုဖြစ်သည်။ (ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၃၄၆။)
သန္ဒိဋ္ဌိကဂုဏ်—အနှစ်နှစ်သောင်း ရဟန်းတရား အားထုတ်ခဲ့မှုကြောင့် သပ္ပဒါသထေရ်သည် သာသနာ့ဘောင်၌ ပျင်းရှိသော်လည်း ရဟန္တာဖြစ်ရသည်။ (ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၁၊၄၃၇။)
ပါဠိသဒ္ဒါခက်ဆစ်
ဟီနဝီရိယော = ဟီနာနိ ဝီရိယာနိ ယဿာတိ ဟီနဝီရိယော။ ဟီန + ဝီရိယ + ယ။
သပ္ပဒါသဝတ္ထု ပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၈-သဟဿဝဂ်
၁၁-သပ္ပဒါသတ္ထေရဝတ္ထုပါဠိဂါထာ
ဧကာဟံ ဇီဝိတံ သေယျော, ဝီရိယမာရဘတော ဒဠှံ။
ယော စ၊ ကား။ ကုသီတော၊ စက်ဆုတ်အပ်စွာ, အခြင်း အရာဖြင့်, ဆုတ်နစ်သည်။ ဝါ၊ ပျင်းရိသည်။ ဟီနဝီရိယော၊ ယုတ် လျော့သောဝီရိယရှိသည်။ ဝါ၊ ဝီရိယမရှိသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။) ဝဿသတံ၊ ပတ်လုံး။ ဇီဝေ၊ ရာ၏။ (တဿ၊ ထိုပျင်းရိသူ၏။ ဇီဝနတော၊ ထက်။) ဒဠှံ၊ ခိုင်မြဲစွာ။ ဝီရိယံ၊ ဝီရိယကို။ အာရဘတော၊ အားထုတ်သူ၏။ ဧကာဟံ ဇီဝိတံ သေယျော။ (ပါ-၁၁၂)
ကုသီတော။ ။ မိစ္ဆာဝိတက္ကဗဟုလတာယ ကာမဗျာပါဒဝိဟိံသာ- ဝိတက္ကသင်္ခါတေဟိ ကုစ္ဆိတေဟိ ပါပဓမ္မေဟိ သိတော သမ္ဗန္ဓော ယုတ္တောတိ ကုသီတော၊ ကုစ္ဆိတံ ဝါ သီဒတိ သမ္မာပဋိပတ္တိတော အဝသီဒတီတိ ကုသီတော-ကောင်းစွာကျင့်အပ်, အကျင့်မြတ်မှ, ဆုတ်နစ်တတ်သည် (ဣတိ၊ဋ္ဌ၊၁၀၁)။ ဟီနဝီရိယတ္တာ ကုစ္ဆိတေန အာကာရေန သီဒတီတိ ကုသီဒေါ၊ ကုသီဒေါ ဧဝ ကုသီတော(ပဋိသံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂)။ ဝီရိယေနာ- ဓိဂန္တဗ္ဗဿ အတ္ထဿ အလာဘတော ကုစ္ဆိတေနာကာရေန သီဒတီတိ ကုသီတော၊ အထ ဝါ သယမ္ပိ ကုစ္ဆိတေနာကာရေန သီဒတိ အညေပိ သီဒါပေတိ တံ နိဿာယ အညေသံ သီဒနဿ သမ္ဘဝတောတိ ကုသီတော (နီတိဓာတု-၉၆)။ ကုသီယတိ အက္ကောသီယတီတိ ကုသိတော-ပျင်းရိ သည့်အတွက် ဆဲရေးအပ်သည်(မောဂ်-၇၊၈၄)။
သပ္ပဒါသတ္ထေရဝတ္ထုဂါထာနိဿယပြီးပြီ။