အာယုဝဍ္ဎနကုမာရဝတ္ထုဂါထာ
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၈-သဟဿဝဂ်
၈-အာယုဝဍ္ဎနကုမာရဝတ္ထု
၁၀၉။ အဘိဝါဒနသီလိဿ၊ နိစ္စံ ဝုဍ္ဎါပစာယိနော။
စတ္တာရော ဓမ္မာ ဝဍ္ဎန္တိ၊ အာယု ဝဏ္ဏော သုခံ ဗလံ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် ဒီဃလဃိကမြို့ကိုမှီ၍ တောကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် ဒီဃလဃိကမြို့သား သာသနာ့ပရိဟာရဟန်း လူထွက်၏ ခုနစ်ရက်မျှ အသက်ရှင်မည့်သားကို ဘုရားရှင်၏ပရိတ်တော်တန်ခိုးကြောင့် အသက်တရာ့နှစ်ဆယ်ရှည်သော အာယုဝဍ္ဎနကုမာရကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာတော်အဆုံး၌ ဥပါသကာငါးရာနှင့်တကွ အာယုဝဍ္ဎနကုမာရတို့ သောတာပန်စသည်ဖြစ်ကြသည်။
အနက်
နိစ္စံ၊ အမြဲ။ အဘိဝါဒနသီလိဿ၊ ရှိခိုးခြင်းရှိသော။ ဝုဍ္ဎါပစာယိနော၊ မိမိထက် ဂုဏ် အသက် သိက္ခာအားဖြင့် ကြီးကုန်သောသူတို့၌ အရိုအသေပြုလေ့ရှိသော သူအား။ အာယု၊ အသက်ရှည်ခြင်းလည်းကောင်း။ ဝဏ္ဏော၊ အဆင်းလှခြင်းလည်းကောင်း။ သုခံ၊ ချမ်းသာခြင်းလည်းကောင်း။ ဗလံ၊ ခွန်အားကြီးခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ စတ္တာရော ဓမ္မာ၊ အကျိုးထူးတရားလေးပါးတို့သည်။ ဝဍ္ဎန္တိ၊ တိုးပွားကုန်၏။
စကားပြေ
မိမိထက် ဂုဏ် သိက္ခာ အသက်ကြီးကုန်သော သူတို့ကို အမြဲအရိုအသေပြုလေ့ရှိ၍ ရှိခိုးလေ့ရှိသူအား အသက်ရှည်ခြင်း၊ အဆင်းလှခြင်း၊ ချမ်းသာခြင်း၊ ခွန်အားကြီးခြင်းဟူသော အကျိုးထူးတရားလေးပါးတို့သည် တိုးပွားကုန်၏။
အသက်ရှည်ခြင်း—အနှစ်(၅၀)နေရမည့်ကံပါလာသူသည် (၂၅)နှစ်အရွယ်၌ အသက်အန္တရာယ်ကြုံလျှင် မိမိထက် အသက် ဂုဏ် သီလကြီးသူကို ရိုသေမှုပြုလျှင် ထိုအန္တရာယ်များ ငြိမ်းသွားသည်ကို အသက်ရှည်နိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ပါဠိသဒ္ဒါခက်ဆစ်
အဘိဝါဒနသီလိဿ = အဘိဝါဒနံ သီလံ အဿာတိ အဘိဝါဒနသီလီ။ အဘိဝါဒန + သီလ + ဏီ။
ဝုဍ္ဎါပစာယိနော = ဝုဍ္ဎော အပစာယတိ ဣတိ ဝုဍ္ဎာပစာယီ။ ဝုဍ္ဎ + အပစာယီ။ အပစာယီ = အပ + စယ + ဏီ။
အာယု = အယတိ အဒ္ဓါနံ ဂစ္ဆတိ ယေနာတိ အာယု။ အယ် + ဏု။ ဧတိ ဧတေနာတိ အာယု။ ဣ + ဏု။
ဝဏ္ဏော = ဝဏ္ဏတိ ဣတိ ဝဏ္ဏော။ ဝဏ္ဏ + အ။
အာယုဝဍ္ဎနကုမာရဝတ္ထု ပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၈-သဟဿဝဂ်
၈-အာယုဝဍ္ဎနကုမာရဝတ္ထုပါဠိဂါထာ
စတ္တာရော ဓမ္မာ ဝဍ္ဎန္တိ, အာယု ဝဏ္ဏော သုခံ ဗလံ။
အဘိဝါဒနသီလိဿ၊ ရှိခိုးခြင်းအလေ့ရှိသော။ နိစ္စံ၊ အမြဲ။ ဝုဍ္ဎာပစာယိနော၊ အသက်သိက္ခာဂုဏ်ဝါကြီးရင့်သူတို့ကို လေး စားပူဇော်လေ့ရှိသူ၏။ အာယု၊ အသက်လည်းကောင်း။ ဝဏ္ဏော၊ အဆင်းလည်းကောင်း။ သုခံ၊ ချမ်းသာလည်းကောင်း။ ဗလံ၊ အား လည်းကောင်း။ (ဣတိ၊ ဤသို့။) စတ္တာရော၊ ၄-ပါးကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ အကျိုးတရားတို့သည်။ ဝုဍ္ဎန္တိ၊ တိုးပွားကုန်၏။ (ပါ-၁၀၉)
အဘိဝါဒနသီလိဿ။ ။ အဘိဝန္ဒတီတိ အဘိဝါဒနံ၊ အဘိဝန္ဒီယတေ ဝါ အဘိဝါဒနံ၊ အဘိဝါဒနံ+သီလံ အဘိဝါဒနသီလံ၊ အဘိဝါဒနသီလံ+ အဿ အတ္ထီတိ အဘိဝါဒနသီလီ၊ [အဘိဝါဒနသီလ+ဤ၊-နိသာဋီ၊၃၅။] ဤသို့ပြုလျှင် တဒ္ဓိတ်ပုဒ်, ဤကာရန္တတည်း၊ ပရိတ္တဋီ၊၉၄၌ “အာဒရံ+ ဝါဒနံ+သီလံ ပကတိ ယဿာတိ အဘိဝါဒနသီလိ”ဟု ပြု၏၊ “အဘိဝါဒနသီလော”ဟု ဆိုလိုလျက် သုရဘိဂန္ဓိကဲ့သို့ ကွစိ သမာသန္တသုတ်၌ ကာရ သဒ္ဒါဖြင့် လ၏အ-ကို ဣပြု၍ “အဘိဝါဒနသီလိ” ဖြစ်သည်ဟု ဆို၏၊ ဤဋီကာအလို သမာသ်ပုဒ်, ဣကာရန္တတည်း။
သက္ကတလာအကျိုး။ ။ သက္ကတကပ္ပဒ္ဒုမ၌
စတွာရိ သံပြဝဒန္တေ, အာယု ဝဒ္ဓ်န္တေ, အာယု ဝိဒျာ ယေ ယ<ေါ ဗလမ်။
အမြဲမပြတ်ရှိခိုးလေ့ရှိသူ, ကြီးသူကို မှီဝဲဆည်းကပ်သူမှာ အသက်, ပညာ, ကျော်စောခြင်း, ခွန်အားဟူသော အကျိုး၄ပါး တိုးပွားကုန်၏”ဟု ဆိုသည်။
ဝုဍ္ဎာပစာယိနော။ ။ အပစယနသီလော အပစာယီ၊ အပပုဗ္ဗ စိ စယေတိ ဓာတု၊ စယ ပူဇာယန္တိ ဝါ ဓာတု၊ တဿီလာဒီသုတျာဒိနာ ဏီ၊ ဝုဍ္ဎေ အပစာယီ ဝုဍ္ဎာပစာယီ၊ ဋီကာယံ ပန “ဝုဍ္ဎေ+အပစာယနသီလံ ယဿ သမ္ဘဝတီတိ ဝုဍ္ဎာပစာယီ”တိ ဝုတ္တံ၊ တံ ပန ဓမ္မာတိမိနာ ဇနကဇညသံသာမိဘာဝေန သမ္ဗန္ဓနီယံ၊ ဓမ္မာတိ ဂုဏာ၊-နိသာဋီ၊၃၅။
အာယုဝဍ္ဎနကုမာရဝတ္ထုဂါထာနိဿယပြီးပြီ။