နဋပုတ္တကတ္ထေရဝတ္ထုဂါထာ -၂
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၂၆-ဗြာဟ္မဏဝဂ်။ ၃၆-နဋပုတ္တကတ္ထေရဝတ္ထု
၄၁၉။ ဟိတွာ ရတိံ စ အရတိံ စ၊ သီတိဘူတံ နိရူပဓိံ။
သဗ္ဗလောကာဘိဘုံ ဝီရံ၊ တမဟံ ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏံ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်အနီး ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် သဘင်သည်၏သား နဋပုတ္တကထေရ်ကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာတော်အဆုံး၌ များစွာသောပုဂ္ဂိုလ်တို့ သောတာပန် စသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။
အနက်
ရတိံ စ၊ ကာမဂုဏ်၌ မွေ့လျော်ခြင်းကို လည်းကောင်း။ အရတိံ စ၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာ၌ မမွေ့လျော်ခြင်းကို လည်းကောင်း။ ဟိတွာ၊ ပယ်စွန့်၍။ သီတိဘူတံ၊ ငြိမ်းအေးပြီးသော။ နိရူပဓိံ၊ ညစ်ညူးခြင်းကင်းသော။ သဗ္ဗလောကာဘိဘုံ၊ အလုံးစုံသော ခန္ဓာလောကကို ဖုံးလွှမ်းနိုင်သော။ ဝီရံ၊ ရဲရင့်သော။ တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဗြာဟ္မဏံ၊ ဗြာဟ္မဏဟု။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဗြူမိ၊ ဟောတော်မူ၏။
စကားပြေ
ကာမဂုဏ်၌ မွေ့လျော်ခြင်း၊ ဆိတ်ငြိမ်ရာအရပ်၌ မမွေ့လျော်ခြင်းတို့ကို ပယ်၍ ညစ်ညူးခြင်းကင်းသဖြင့် ငြိမ်းအေးသော ခန္ဓာလောကကို လွှမ်းမိုးနိုင်၍ ရဲရင့်သောပုဂ္ဂိုလ်ကို ဗြာဟ္မဏဟု ငါဘုရားဟော၏။
ရတိံ−ကာမဂုဏ်ငါးပါး၌ မွေ့လျော်ခြင်း။
အရတိံ−တော၌နေရသဖြင့် ပျင်းရိခြင်း။
ပါဠိစကားလုံး ဖွဲ့စည်းပုံ
သီတိဘူတံ=သီတိ ဟုတွာ ဘူတော သီတိဘူတော။ သီတိ+ဘူတ။
နိရူပဓိံ=နတ္ထိ ဥပဓိ ယဿာတိ နိရူပဓိ။ နိ+ဥပဓိ+ယ။
သဗ္ဗလောကာဘိဘုံ=သဗ္ဗေ လောကာ သဗ္ဗလောကာ။ သဗ္ဗ+လောက။ သဗ္ဗလောကေ အဘိဘဝတီတိ သဗ္ဗလောကာဘိဘူ။ သဗ္ဗလောက+အဘိ+ဘူ+ကွိ။
နဋပုတ္တကတ္ထေရဝတ္ထု ပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၂၆-ဗြာဟ္မဏဝဂ်
၃၆-နဋပုတ္တကတ္ထေရဝတ္ထုပါဠိဂါထာ
သဗ္ဗလောကာဘိဘုံ ဝီရံ, တမဟံ ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏံ။
ရတိံ၊ ကာမဂုဏ်တွင်, ပျော်ရွှင်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ အရတိံ စ၊ တောရ ကျောင်းတွင်, မပျော်ရွှင်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ဟိတွာ၊ ပယ်စွန့်၍။ သီတိဘူတံ၊ ငြိမ်း အေးသည်ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ နိရူပဓိံ၊ ကိလေသာဟူဘိ, ဥပဓိမရှိသော။ သဗ္ဗလောကာဘိဘုံ၊ အလုံးစုံသော, ခန္ဓာလောက, သဘာဝကို, မုချစိုးပိုင်, လွှမ်းမိုးနိုင်သော။ ဝီရံ၊ ရဲ သွေးပြည့်ဝ, ဝီရိယရှိသော။ တံ အဟံ ဗြာဟ္မဏံ ဗြူမိ။ (ပါ-၄၁၈)
နဋပုတ္တကတ္ထေရဝတ္ထုဂါထာနိဿယပြီးပြီ။