ပဉ္စသတဘိက္ခုဝတ္ထုဂါထာ -၃

by အရှင်သုဇနာဘိဝံသ

ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း

၂၀-မဂ္ဂဝဂ်။ ၁-ပဉ္စသတဘိက္ခုဝတ္ထု

၂၇၃။ မဂ္ဂါနဋ္ဌင်္ဂိကော သေဋ္ဌော၊ သစ္စာနံ စတုရော ပဒါ။
ဝိရာဂေါ သေဋ္ဌော ဓမ္မာနံ၊ ဒိပဒါနဉ္စ စက္ခုမာ။
၂၇၄။ ဧသေဝ မဂ္ဂေါ နတ္ထညော၊ ဒဿနဿ ဝိသုဒ္ဓိယာ။
ဧတဉှိ တုမှေ ပဋိပဇ္ဇထ၊ မာရဿ ပမောဟနံ။
၂၇၅။ ဧတဉှိ တုမှေ ပဋိပန္နာ၊ ဒုက္ခဿန္တံ ကရိဿထ။
အက္ခာတော ဝေါ မယာ မဂ္ဂေါ၊ အညာယ သလ္လကန္တနံ။
၂၇၆။ တုမှေဟိ ကိစ္စမာတပ္ပံ၊ အက္ခာတာရော တထာဂတာ။
ပဋိပန္နာ ပမောက္ခန္တိ၊ ဈာယိနော မာရဗန္ဓနာ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် သွားလာခဲ့ဖူးသော လမ်းများ ကောင်း မကောင်း စသည် ပြောနေကြသော ရဟန်းငါးရာတို့ကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာတော်အဆုံး၌ ရဟန်းငါးရာတို့ ရဟန္တာဖြစ်ကြသည်။

အနက်

မဂ္ဂါနံ၊ လမ်းခရီးအားလုံးတို့တွင်။ အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ အင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော မဂ်ခရီးသည်။ သေဋ္ဌော၊ အမြတ်ဆုံးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ သစ္စာနံ၊ သစ္စာအားလုံးတို့တွင်။ စတုရော ပဒါ၊ အရိယာသစ္စာလေးပါးတို့သည်။ သေဋ္ဌာ၊ အမြတ်ဆုံးတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။ ဓမ္မာနံ၊ သဘောတရားအားလုံးတို့တွင်။ ဝိရာဂေါ၊ ရာဂကင်းရာ နိဗ္ဗာန်သည်။ သေဋ္ဌော၊ အမြတ်ဆုံးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဒိပဒါနံ၊ ခြေနှစ်ချောင်းရှိသော သတ္တဝါအားလုံးတို့တွင်။ စက္ခုမာ၊ စက္ခုငါးမျိုးရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားရှင်သည်။ သေဋ္ဌော၊ အမြတ်ဆုံးသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

ဧသေဝ မဂ္ဂေါ၊ ဤအင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော မဂ်ခရီးသည်သာလျှင်။ ဒဿနဿ၊ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် အမြင်၏။ ဝိသုဒ္ဓိယာ၊ စင်ကြယ်ဖို့ရန်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ အညော၊ ဤမဂ်ခရီးမှတပါးသောခရီးသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ဧတံ၊ ဤခရီးမှန်ကို။ ပဋိပဇ္ဇထ၊ သွားကြကုန်လော့။ ဧတံ၊ ဤခရီးမှန်သည်။ မာရဿ၊ မာရ်မင်းကို။ ပမောဟနံ၊ တွေဝေစေတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။

တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ဧတံ၊ ဤမဂ်လမ်းမှန်ကို။ ပဋိပန္နာ၊ သွားကြကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။ အန္တံ၊ အဆုံးအပိုင်းအခြားကို။ ကရိဿထ၊ ပြုကုန်အံ့။ မယာ၊ ငါသည်။ သလ္လကန္တနံ၊ ရာဂစသော ဆူးငြောင့်ကြိတ်နယ်ရာ လမ်းကို။ အညာယ၊ ကိုယ်တိုင်သိ၍။ ဝေါ၊ သင်တို့အား။ မဂ္ဂေါ၊ မဂ်ဟူသော လမ်းမှန်ကို။ အက္ခာတော၊ ညွှန်ကြားအပ်ပြီ။

တုမှေဟိ၊ သင်တို့သည်။ အာတပ္ပံ၊ ကိလေသာ ပူပန်စေတတ်သော လုံ့လကို။ ကိစ္စံ၊ ပြုအပ်၏။ တထာဂတာ၊ ဘုရားရှင်တို့သည်။ အက္ခာတာရော၊ ညွှန်ကြားရုံသာ ညွှန်ကြားနိုင်ကုန်၏။ ပဋိပန္နာ၊ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကျင့်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဈာယိနော၊ နှစ်ပါးသော ဈာန်ရှိသောသူတို့သည်။ မာရဗန္ဓနာ၊ မာရ်မင်းအနှောင်အဖွဲ့မှ။ ပမောက္ခန္တိ၊ လွတ်မြောက်ကြကုန်အံ့။

စကားပြေ

လမ်းခရီးတို့တွင် အင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော မဂ်ခရီးတို့သည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ သစ္စာတို့တွင် အရိယာသစ္စာလေးပါးသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ သဘောတရားတို့တွင် ရာဂကင်းရာ နိဗ္ဗာန်သည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ ခြေနှစ်ချောင်းရှိသော သတ္တဝါတို့တွင် စက္ခုငါးပါးရှိတော်မူသော ဘုရားရှင်သည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

အင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော မဂ်ခရီးသည် မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် စင်ကြယ်ဖို့ရန်ဖြစ်၍ မဂ်ခရီးမှတပါးသော ခရီးသည် မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် စင်ကြယ်ဖို့ရန် မဖြစ်နိုင်၊ သင်တို့သည် မဂ်ခရီးမှန်ကို သွားကြလော့။ ဤခရီးမှန်သည် မာရ်မင်းကို တွေဝေစေနိုင်၏။

သင်တို့သည် မဂ်ခရီးမှန်ကို သွားကြသည်ဖြစ်၍ ဆင်းရဲအဆုံးကို ပြုနိုင်ကုန်အံ့။ ငါသည် ရာဂစသော ဆူးငြောင့်ကြိတ်နယ်ရာ လမ်းကို ကိုယ်တိုင်သိ၍ သင်တို့အား မဂ်ခရီးမှန်ကို ညွှန်ကြားအပ်ပြီ။

သင်တို့သည် ကိလေသာကို ပူပန်စေတတ်သော လုံ့လကို ပြုကြကုန်လော့။ ဘုရားရှင်တို့သည် ညွှန်ကြားရုံသာ ညွှန်ကြားနိုင်ကုန်၏။ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကျင့်ကုန်သည်ဖြစ်၍ ဈာန်နှစ်ပါးရှိသော သူတို့သည် မာရ်မင်းအနှောင်အဖွဲ့မှ လွတ်မြောက်ကြမည်။
မဂ္ဂါနဋ္ဌင်္ဂိကော သေဋ္ဌော = သမ္မာဒိဋ္ဌိစသော အင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော မဂ်သည် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိစသော အင်္ဂါရှစ်ပါးကို ပယ်ကာ နိဗ္ဗာန်ကို အာရုံပြုလျက် သစ္စာလေးပါးကို ပိုင်းခြားသိခြင်း ပယ်ခြင်း မျက်မှောက်ပြုခြင်း ပွားများခြင်းကို ပြီးစေသောကြောင့် ဇင်္ဃမဂ္ဂစသော မဂ္ဂါသဋ္ဌိ ဒိဋ္ဌိဂတမဂ္ဂတို့ထက် မြတ်သော မဂ္ဂဖြစ်သည်။
ဝစီသစ္စာ သမုတိသစ္စာ ဒိဋ္ဌိသစ္စာ ပရမတ္ထသစ္စာတို့တွင် ပိုင်းခြား၍ သိထိုက်သောကြောင့်လည်းကောင်း မျက်မှောက်ပြုထိုက်သောကြောင့်လည်းကောင်း ပယ်ထိုက်သောကြောင့်လည်းကောင်း ပွားများထိုက်သောကြောင့်လည်းကောင်း အမှန်အတိုင်း ထိုးထွင်း၍ သိထိုက်သောကြောင့်လည်းကောင်း ပရမတ္ထသစ္စာသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။
ဝိရာဂေါ သေဋ္ဌော ဓမ္မာနံ ၌ ဓမ္မာ အရ သင်္ခတတရား အသင်္ခတတရားရ၏။
ဝိရာဂေါ– အရ နိဗ္ဗာန်ရ၏။
ဒိပဒါနဉ္စ စက္ခုမာ– ဒိပဒါ အရ ခြေနှစ်ချောင်းရှိသော လူ နတ် ဗြဟ္မာရ၏။ စ သဒ္ဒါဖြင့် နာမ်တရားရှိသော အရူပဗြဟ္မာတို့ကို ပေါင်း၍ အရူပဗြဟ္မာတို့ထက်လည်း ဘုရားရှင်သည် မြတ်၏။
စက္ခုမာ— အရ ဘုရားရှင်ရ၏။
ဒဿနဿ ဝိသုဒ္ဓိယာ ၌ ဒဿန အရ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ်ရ၏။

ပါဠိသဒ္ဒါခက်ဆစ်

မဂ္ဂါနံ = ပထိကေတိ မဇ္ဇတေ နိတ္တိဏ္ဏံ ကရိယတေ ဣတိ မဂ္ဂေါ။ မဇ္ဇ် + ဏ။ (ဇ ကို ဂ ပြု)။ ပထိကေဟိ မဂ္ဂီယတိ မဂ္ဂေါ။ မဂ္ဂ် + ဏ။
အဋ္ဌင်္ဂိကော = အဋ္ဌ အင်္ဂါနိ အဋ္ဌင်္ဂါနိ။ အဋ္ဌ + အင်္ဂ။ အဋ္ဌင်္ဂါနိ အဿ အတ္ထီတိ အဋ္ဌင်္ဂိကော။ အဋ္ဌင်္ဂ + ဏိက။
ဒိပဒါနံ = ဒွေ ပဒါနိ ယေသန္တိ ဒိပဒါ။ ဒိ + ပဒ + ယ။
မဂ္ဂေါ မံ(သီဝံ) ဂစ္ဆတိ ဧတ္ထ ဧတေနာတိ မဂ္ဂေါ။ မ+ဂမု+ကွိ။
အက္ခာတော=အက္ခာယတီတိ အက္ခာတော။ အ+ခါ+တ။
သလ္လကန္တနံ = သလ္လာနံကန္တနံ သလ္လကန္တနံ။ သလ္လ+ကန္တန၊ ကန္တန=ကန္တ် + ယု။
အက္ခာတာရာ= အက္ခာသီတိ အက္ခာတာ။ အာ+ခါ+တု။
ပဉ္စသတဘိက္ခုဝတ္ထု ပြီး၏။

---

အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ

၁-ပဉ္စသတဘိက္ခုဝတ္ထုပါဠိဂါထာ

၅၀၄။ မဂ္ဂါနဋ္ဌင်္ဂိကော သေဋ္ဌော, သစ္စာနံ စတုရော ပဒါ၊
ဝိရာဂေါ သေဋ္ဌော ဓမ္မာနံ, ဒွိပဒါနဉ္စ စက္ခုမာ။

မဂ္ဂါနံ၊ ဇင်္ဃစသောမဂ်, ဒွါသဋ္ဌိဒိဋ္ဌိဂတမဂ်တို့ထက်။ အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ ရှစ်ပါးသော အင်္ဂါရှိသော မဂ်သည်။ သေဋ္ဌော၊ မြတ်၏။ သစ္စာနံ၊ ဝစီသစ္စာ, သမ္မုတိသစ္စာ, ဒိဋ္ဌိသစ္စာ, ပရမတ္ထသစ္စာတို့ထက်။ စတုရော၊ ၄-ပါးကုန်သော။၁ ပဒါ၊ အရိယသစ္စာတရားအဖို့အစု တို့သည်။ (သေဋ္ဌာ၊ မြတ်ကုန်၏။) ဓမ္မာနံ၊ သင်္ခတအသင်္ခတတရားတို့တွင်။ ဝါ၊ အလုံး စုံသော သင်္ခတတရားတို့ထက်။ ဝိရာဂေါ၊ မတပ်မက်ကြောင်းဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်သည်။ သေဋ္ဌော၊ ၏။ [ရာဂါဒယော ဝိရဇ္ဇန္တိ ဧတ္ထ, ဧတေနာတိ ဝါ ဝိရာဂေါ။ ဒီ၊ဋီ၊၃၊၂၃၂၊ ၃။ ဓမ္မာနံ၌ ရှေ့နည်းဓမ္မ-ဋ္ဌ၊ နောက်နည်း နေတ္တိဝိ၊၃၄၄။] ဒွိပဒါနဉ္စ၊ ခြေ၂ချောင်းရှိသော သတ္တဝါတို့ ထက်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ တို့တွင်လည်းကောင်း။၂ (အရူပဓမ္မာနဉ္စ၊ နာမ်တရားတို့ထက် လည်းကောင်း။) စက္ခုမာ၊ စက္ခုငါးပါးရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။ (သေဋ္ဌော၊ ၏။) (ပါ-၂၇၃)

၁။သစ္စာနံ စတုရော ပဒါ။ ။ “စတ္တာရိ ပဒါနိ”ဟု ရှိသင့်လျက် နပုံလိင်မှ ပုံလိင်သို့ ပြန်နေသည်၊ ပဒသဒ္ဒါ ကောဋ္ဌာသအနက်တည်း၊ သစ္စာနံအရတွင် ပရမတ္ထသစ္စာပါဝင်၏၊ ပရမတ္ထ သစ္စာဟူသည် နိဗ္ဗာန်နှင့် မဂ်ပင်တည်း၊ ပရမတ္ထသစ္စာ (နိဗ္ဗာန်နှင့် မဂ်)သည် စတုရော ပဒါအရ အရိယသစ္စာတွင် နိရောဓသစ္စာ, မဂ္ဂသစ္စာအဖြစ်ဖြင့် ပါဝင်သော်လည်း စတုရော ပဒါအရ အရိယ သစ္စာလေးပါးလုံးရသဖြင့် အရိယသစ္စာအားလုံးကို သိမ်းယူနိုင်သောကြောင့် အရိယသစ္စာတစ်စိတ် တစ်ဒေသသာဖြစ်သော ပရမတ္ထသစ္စာထက် စတုရောပဒါအရက မြတ်သည်။ [သစ္စေကဒေသတော သစ္စသမုဒါယော အနဝသေသပရိယာဒါနတော ဝိသိဋ္ဌောတိ ဒဿေန္တော “ပရမတ္ထသစ္စံ ဝါ ဟောတူ”တိ အာဟ၊ စတုရော ပဒါတိ စတ္တာရိ ပဒါနိ၊ လိင်္ဂဝိပလ္လာသေန ဝုတ္တံ၊ စတ္တာရော ဓမ္မကောဋ္ဌာသာတိ အတ္ထော၊-နေတ္တိ၊ဋီ၊၁၄၅။]

၂။ဒွိပဒါနဉ္စ။ ။ စသဒ္ဒါဖြင့် အရူပဓမ္မ(နာမ်တရား)တို့ကို ပေါင်းဆည်းသည်၊ “ဘုရား ရှင်သည် နာမ်တရားထက်လည်း မြတ်သည်” ဟူလို၊ ဤပါဠိတော်ကို ထောက်၍ “ဘုရားရှင်သည် နိဗ္ဗာန်ထက် မြတ်သည်”ဟု ဓာန်-ဋီ-၁၌ ဆို၏၊ ဆက်ဥုးအံ့-ဒွိပဒါနံအရ ခြေမရှိသောသတ္တဝါ, ခြေ၄ချောင်းရှိသောသတ္တဝါ, ခြေများစွာရှိသောသတ္တဝါ, ရုပ်ရှိသောသတ္တဝါ, ရုပ်မရှိသော သတ္တဝါ စသည်တို့ကိုလည်း ဧကဒေသူပစာရ ဥပလက္ခဏနည်းအားဖြင့် ယူပါ(ဓမ္မ-ဋီ-၂၅၉)။

၅၀၅။ ဧသေဝ မဂ္ဂေါ နတ္ထညော, ဒဿနဿ ဝိသုဒ္ဓိယာ၊
ဧတဥှိ တုမှေ ပဋိပဇ္ဇထ, မာရဿေတံ ပမောဟနံ။

ဒဿနဿ၊ နိဗ္ဗာန်ကို မြင်တတ်သော မဂ်ဖိုလ်၏။၃ ဝိသုဒ္ဓိယာ၊ စင်ကြယ်ခြင်း ငှာ။ ဧသေဝ (ဧသော+ဧဝ)၊ ဤအဋ္ဌင်္ဂိကမဂ်သည်သာလျှင်။ မဂ္ဂေါ၊ လမ်းကြောင်းတည်း။ အညော၊ အဋ္ဌင်္ဂိကမဂ်မှ အခြားသော လမ်းကြောင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ တုမှေ၊ သင်တို့ သည်။ ဧတံ ဟိ (ဧတံ+ဧဝ)၊ ဤအဋ္ဌင်္ဂိကမဂ်လမ်းကိုသာ။ ပဋိပဇ္ဇထ၊ လျှောက်လှမ်း ကျင့်ကြံကြလော။ ဧတံ၊ ဤအဋ္ဌင်္ဂိကမဂ်လမ်း လျှောက်လှမ်းကျင့်ကြံခြင်းသည်။ မာရဿ၊ မာရ်နတ်ကို။ ပမောဟနံ၊ တွေဝေစေတတ်၏။ (ပါ-၂၇၄)

၃။ဒဿနဿ။ ။ “နိဗ္ဗာနံ ပဿတီတိ ဒဿနံ”ဟုပြု၊ ပေ၊ဋ္ဌ၊၁၂၃၌ ဓမ္မဋ္ဌအဖွင့်မှ တစ်မျိုးကြံ၍ “ဒဿနဿ-သောတာပတ္တိမဂ်ရှိသူ၏၊ ဧသေဝ-ဤအဋ္ဌင်္ဂိကသောတာပတ္တိမဂ်သည် သာ၊ ဝိသုဒ္ဓိယာ-နိဗ္ဗာန်၏၊ မဂ္ဂေါ-ရောက်ကြောင်းတည်း၊ အညော-အဋ္ဌင်္ဂိကသောတာပတ္တိမဂ်မှ အခြားသော နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်းသည်၊ နတ္ထိ၊ ဧတဥှိ (ဧတံ ဧဝ)-ဤနိဗ္ဗာန်သို့သာ၊ ပဋိပဇ္ဇထသွားရောက်ကြလော၊(သောတာပတ္တိမဂ်ဖြင့် ရှုကြလော)၊ ဧတံ-ဤနိဗ္ဗာန်သို့ သွားရောက်ခြင်းသည်၊ မာရဿ-၏၊ မောဟနံ-မမြင်ကွယ်ရာတည်း”ဟု ပေး၏။

၅၀၆။ ဧတဥှိ တုမှေ ပဋိပန္နာ, ဒုက္ခဿန္တံ ကရိဿထ၊
အက္ခာတော ဝေါ မယာ မဂ္ဂေါ, အညာယ သလ္လကန္တနံ။

ဟိ၊ အကျိုးကား။ ဝါ၊ မှန်၏။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ဧတံ၊ ဤအဋ္ဌင်္ဂိကမဂ်လမ်း ကို။ ပဋိပန္နာ၊ လျှောက်လှမ်းကျင့်ကြံကုန်သည်။ (သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လသော်။) ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဒုက္ခ၏။ အန္တံ၊ အဆုံးကို။ ကရိဿထ၊ ပြုနိုင်ကုန်လတ္တ့။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ သလ္လံ ကန္တနံ၊ ရာဂဒေါသ, စရှိသွယ်သွယ်, ငြောင့်ပယ်ဖြတ်ကြောင်း, မဂ်လမ်းကောင်းကို။ အညာယ၊ မျက်မှောက်ထင်ထင် သိမြင်ပြီး၍။ ဝေါ၊ သင်တို့အား။ မဂ္ဂေါ၊ အဋ္ဌင်္ဂိကမဂ်ကို။ အက္ခာတော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ (ပါ-၂၇၅) [“ဧတံ ဟိ (ဧတံ ဧဝ)၊ ကိုသာ။ ပဋိပန္နာ၊ ကုန်သော။ တုမှေ၊ တို့သည်။ ဒုက္ခဿ၊ ၏။ အန္တံ၊ ကို။ ကရိဿထ”ဟုလည်း ပေးကြ၏။]

၅၀၇။ တုမှေဟိ ကိစ္စမာတပ္ပံ, အက္ခာတာရော တထာဂတာ၊
ပဋိပန္နာ ပမောက္ခန္တိ, ဈာယိနော မာရဗန္ဓနာ။

တုမှေဟိ၊ သင်တို့သည်။ အာတပ္ပံ၊ ကိလေသာကို လွန်စွာနှိပ်စက်, ပယ်ဖျက် သတ်ဖြတ်, လောင်မြိုက်တတ်သော, သမ္မပ္ပဓာနဝီရိယကို။၁ ကိစ္စံ၊ မနားမနေ ပြုသင့်ပေ ၏။ တထာဂတာ၊ ဘုရားရှင်တို့သည်။ အက္ခာတာရော၊ ဟောရုံသာ ဟောတော်မူကုန်၏။ ပဋိပန္နာ၊ ဟောတိုင်းမသွေ, ကျင့်ကြံနေထိုင်ကုန်သော။ ဈာယိနော၊ ဈာန်၂-ပါးဖြင့်, ရှု ပွားလေ့ရှိသူတို့သည်။ မာရဗန္ဓနာ၊ တေဘူမက, ဝဋ်ဒုက္ခနှောင်, မာရ်၏ထောင်မှ။ ပမောက္ခန္တိ၊ လွတ်မြောက်ကုန်လတ္တံ့။ (ပါ-၂၇၆)

t၁။အာတပ္ပံ။ ။ အာတပ္ပတိ ကောသဇ္ဇံ သဗ္ဗမ္ပိ သံကိလေသပက္ခန္တိ အာတပ္ပံ၊[အာ+တပ္ပ (ဟိံသာအနက်)+ဏ၊-ဒီ၊ဋီ၊၃, ၆၉။] အာဒိတော တပတိ သန္တပတိ ကိလေသေတိ အာတပ္ပံ၊ [အာ+ တပ (ဒါဟအနက်)+ဏျ၊-မ၊ဋီ၊၂၊၅၃၊ အံ၊ဋီ၊၃၊၆၇။] ဤဝိဂြိုဟ်များအရ အဋ္ဌကထာ၌ “အာတာပနေန”အစား “အာတပ္ပနေန”ဟုသော်လည်းကောင်း “အာတပနေန”ဟုသော်လည်းကောင်း ရှိသင့်၏၊ ဆရာတို့လည်း ဤအတိုင်းပင် ယူတော်မူကြ၏။ (သီဘာ၊၂၊၃၇)

အာတာပနေနအလို။ ။ အာတာပနေနကား အာတာပေါနှင့် ပို၍လျော်၏၊ ထိုကြောင့် “ကိလေသေ အာတာပေတီတိ အာတာပေါ(ဒီ၊ဋ္ဌ၊၂၊၃၄၉)၊ အာတာပေါယေဝ အာတပ္ပံကိလေသာတို့ကို ပူလောင်စေတတ်သော သမ္မပ္ပဓာနဝီရိယ၊ [အာတာပ+ဏျ၊]”ဟု ကြံ၊ ဤသို့ပြု လျှင် အာတပ္ပနှင့် အာတာပကို ဝီရိယဟောပရိယာယ်ဟု ဖွင့်သော “အာတပ္ပသဒ္ဒေါ ဝိယ ပန အာတာပသဒ္ဒေါ ဝီရိယေယေဝ နိရူဠှော(ဝိသုဒ္ဓိ၊ဋီ၊၁၊၁၅-၆)”အဖွင့်နှင့် ညီ၏။

ပဉ္စသတဘိက္ခုဝတ္ထုဂါထာနိဿယပြီးပြီ။