ပဗ္ဘာရဝါသီတိဿတ္ထေရဝတ္ထုဂါထာ
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၂၆-ဗြာဟ္မဏဝဂ်။ ၂၁-ပဗ္ဘာရဝါသီတိဿတ္ထေရဝတ္ထု
၄၀၄။ အသံသဋ္ဌံ ဂဟဋ္ဌေဟိ၊ အနာဂါရေဟိ စူဘယံ။
အနောကသာရိမပ္ပိစ္ဆံ၊ တမဟံ ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏံ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် ဘုရားရှင်အထံမှ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုယူ၍ တောင်လိုဏ်ခေါင်း၌ နေလျက် မိမိ၏ စင်ကြယ်သောသီလကို အကြောင်းပြု၍ ပီတိကိုဖြစ်စေကာ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ရောက်သော တိဿထေရ်ကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာတော် အဆုံး၌ များစွာသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ သောတာပန် စသည် ဖြစ်ကြသည်။
အနက်
ဂဟဋ္ဌေဟိ စ၊ လူတို့နှင့် လည်းကောင်း။ အနာဂါရေဟိ စ၊ ရဟန်းတို့နှင့် လည်းကောင်း။ ဥဘယံ ဥဘယေဟိ စ၊ နှစ်ပါးစုံတို့နှင့်လည်းကောင်း။ အသံသဋ္ဌံ၊ မရောယှက်သော။ အနောကသာရိံ၊ တဏှာကင်းကြောင်း အကျင့်ရှိသော။ အပ္ပိစ္ဆံ၊ အလိုနည်းသော။ တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဗြာဟ္မဏံ၊ ဗြာဟ္မဏဟု။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဗြူမိ၊ ဟောတော်မူ၏။
စကားပြေ
လူတို့နှင့် လည်းကောင်း ရဟန်းတို့နှင့် လည်းကောင်း နှစ်ပါးစုံတို့နှင့် လည်းကောင်း မရောမယှက်ပဲ တဏှာကင်းကြောင်း အကျင့်ရှိ၍ အလိုနည်းသောသူကို ဗြာဟ္မဏဟု ငါဘုရားဟော၏။
အသံသဋ္ဌံ—ဒဿန သဝန သမုလ္လာပန ပရိဘောဂ ကာယသံသဂ္ဂတို့၏ မရှိခြင်းကို အသံသဋ္ဌဟု ဆိုပါသည်။ မြင်မှု ကြားမှု စကားလက်ဆုံကျမှု ပစ္စည်းဖလှယ်မှု ကိုယ်ဖြင့် နှီးနှောမှုမရှိခြင်း။
ပါဠိစကားလုံး ဖွဲ့စည်းပုံ
အသံသဋ္ဌံ = န သံသဋ္ဌံ အသံသဋ္ဌံ။ န+သံသဋ္ဌ။
သံသဋ္ဌ=သံ+သန္ဇ+တ။
ဂဟဋ္ဌေဟိ = ဂဟေ ဂေဟေ ပဉ္စကာမဂုဏေ ဝါ ဘဝနဝသေန တိဋ္ဌတီတိ ဂဟဋ္ဌော။ ဂဟ+ဌာ+ဏ။
အနာဂါရေဟိ = အဂါရေ (ဂေဟေ) ဝသတီတိ အာဂါရော။ အဂါရ+ဏ။ န အာဂါရော အနာဂါရော။ န+အာဂါရ။
အနောကသာရိံ = အနောကံ သရတိ သီလေနာတိ အနောကသာရီ။ အနောက+သရ်+ဏီ။ အနောက=န+ဩက။
အပ္ပိစ္ဆံ = အပ္ပါ ဣစ္ဆာ ယဿာတိ အပ္ပိစ္ဆော။ အပ္ပါ+ဣစ္ဆာ+ယ။
ပဗ္ဘာရဝါသီတိဿတ္ထေရဝတ္ထု ပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၂၆-ဗြာဟ္မဏဝဂ်
၂၁-ပဗ္ဘာရဝါသီတိဿတ္ထေရဝတ္ထုအဋ္ဌကထာဂါထာ
မာ တွံ ဝိသုဒ္ဓံ ဒူသေသိ, နိက္ခမ ပဝနာ တုဝံ။
(ဒေဝတေ၊ အို...နတ်!) မေ၊ ငါ၏။ ဝါသော၊ နေခြင်းသည်။ ဝတ၊ စင်စစ်။ ဝိသုဒ္ဓေါ၊ စင်ကြယ်၏။ တွံ၊ သည်။ နိမ္မလံ၊ ရာဂအစရှိသော အညစ်အကြေးမရှိသော။ တပဿိနံ၊ ကိလေသာတို့ကို လောင်မြိုက်တတ်သော အကျင့်ရှိသော။ ဝိသုဒ္ဓံ၊ စင်ကြယ် သော။ မံ၊ ငါ့ကို။ မာ ဒူသေသိ၊ မဖျက်ဆီးနှင့်။ တုဝံ၊ သင်သည်။ ပဝနာ၊ ကြီးစွာသော တောထဲမှ။ (တောအုပ်ကြီးထဲမှ)။၁ နိက္ခမ၊ ထွက်သွားလော။ (ဋ္ဌ-၂၉၅)
ပဗ္ဘာရဝါသီတိဿတ္ထေရဝတ္ထုပါဠိဂါထာ
အနောကသာရိ’ မပ္ပိစ္ဆံ, တမဟံ ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏံ။
ဂဟဋ္ဌေဟိ၊ အိမ်ရာတည်ထောင်, လူဝတ်ကြောင်တို့လည်းကောင်း။ အနာဂါရေဟိ စ၊ ရှင်ရဟန်းတို့လည်းကောင်း။ (ဣတိ၊ ဤသို့။) ဥဘယံ (ဥဘယေဟိ)၊ ၂မျိုး သောပုဂ္ဂိုလ်တို့နှင့်။၂ အသံသဋ္ဌံ၊ မရောနှောသော။ (မြင်၊ ကြား၊ အပြော, သုံးဆောင် နှောဟု, ကိုယ်ရောထိဆက်, မရောယှက်သော)။ အနောကသာရိံ၊ ကာမဂုဏ်ငါးထပ်, အိမ်အရပ်ကို, မကပ်ရောက်မတွယ်တာသော။၃ အပ္ပိစ္ဆံ၊ အလိုတဏှာမရှိသော။ တံ၊ ကို။ အဟံ၊ သည်။ ဗြာဟ္မဏံ၊ ၍။ ဗြူမိ၊ ၏။ (ပါ-၄၀၄)
၁။ပဝနာ။ ။ ပဝဒ္ဓံ(ကြီးစွာသော) ဝနန္တိ အာဟ “ဝနသဏ္ဍော”တိ(ဒီ၊ဋီ၊၂၊၂၃၅)၊ ပဝုဒ္ဓံ ဝနံ ပဝနံ၊ တသ္မိံ ပဝနေ၊ ဝနသဏ္ဍေတိ အတ္ထော(သာရတ္ထ၊၁၊၁၉၆)၊ ပဝနန္တိ ပကာရေန ဝနံ ပတ္ထဋံ ဝိတ္ထိဏ္ဏံ ဂဟနဘူတန္တိ ပဝနံ(အပ၊ဋ္ဌ၊၂၊၈၇)။
၂။ဥဘယံ။ ။ “ဥဘယေဟိပိ”ဟူသော အဖွင့်အရ တတိယာအနက်၌ ပထမာဝိဘတ် သက်၊ (တစ်နည်း)ဝိဘတ္တိဝိပလ္လာသ, ဝစနဝိပလ္လာသဟုကြံ(ပေတ၊ဋ္ဌ၊၃၃)၊ “ဥဘော+အံသာ အဿာတိ ဥဘယံ၊[ဥဘ+အယ၊-မောဂ်-၄, ၄၉၊ နိဒီ-၃၃၃၊] ဥဘော+အဝယဝါ ယဿာတိ ဥဘယံ(ထောမ)”ဟုပြု။
၃။အနောကသာရိံ။ ။ “အနောကသာရိန္တိ ဩကံ ဝုစ္စတိ ပဉ္စကာမဂုဏာလယော၊ တံ အနလ္လီယမာနံ(မ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၉၉)၊ ဩကံ အသရန္တေန အနောကသာရီ(သံ၊ဋ္ဌ၊၂၊၂၃၉)”ကို ကြည့်၍ “ဩကံ+န သရတီတိ အနောကသာရီ”ဟုပြု။ [န+ဩကသာရီ၊ အယုတ္တတ္ထသမာသ်၊ ဩကသဒ္ဒါ နေရာအိမ်ဟော၊ သရဓာတ် ဂတိအနက်။]
ယုတ္တတ္ထသမာသ်။ ။ “အဝတိ ဧတ္ထ ဂစ္ဆတိ ပဝတ္တတီတိ ဩကံ၊[အဝ+ဏွု၊ အဝကို ဩပြု၊] ဩကေ သရတိ ပဝတ္တတီတိ ဩကသာရီ(သံ၊ဋီ၊၂၊၂၀၉)၊ န+ဩကသာရီ အနောကသာရီ (ကာမဂုဏ်ငါးထပ်, အိမ်အရပ်၌, မဖြစ်တတ်သူ)”ဟုပြုလျှင် ယုတ္တတ္ထသမာသ်တည်း။
ပဗ္ဘာရဝါသီတိဿတ္ထေရဝတ္ထုဂါထာနိဿယ ပြီးပြီ။