သဗ္ဗဟုလကုမာရကဝတ္ထုဂါထာ
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၃ - သမ္ဗဟုလကုမာရကဝတ္ထု
၁၃၁။ သုခကာမာနိ ဘူတာနိ၊ ယော ဒဏ္ဍေန ဝိဟိံသတိ။
အတ္တနော သုခမေသာနော၊ ပေစ္စ သော န လဘတေ သုခံ။
၁၃၂။ သုခကာမာနိ ဘူတာနိ၊ ယော ဒဏ္ဍေန န ဟိံသတိ။
အတ္တနော သုခမေသာနော၊ ပေစ္စ သော လဘတေ သုခံ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် ဘုရားဆွမ်းခံကြရာလမ်းတွင် မြွေဟောက်ကို တုတ်ဖြင့် ရိုက်နေသော လူငယ်ငါးရာတို့ကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။ ဒေသနာတော်အဆုံး၌ ငါးရာသော လူငယ်တို့ သောတာပန် စသည် ဖြစ်ကြသည်။
အနက်
ယော၊ အကြင်သူသည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ သုခံ၊ ချမ်းသာကို။ ဧသာနော၊ ရှာအံ့။ သုခကာမာနိ၊ မိမိကဲ့သို့ ချမ်းသာကို အလိုရှိကုန်သော။ ဘူတာနိ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ ဒဏ္ဍေန၊ တုတ်၊ လှံကန်ဖြင့်။ ဝိဟိံသတိ၊ ညှဉ်းဆဲ၏။ သော၊ ထိုညှဉ်းဆဲသူသည်။ ပေစ္စ၊ တမလွန်ဘဝ၌။ သုခံ၊ ချမ်းသာကို။ န လဘတေ၊ မရနိုင်။
ယော၊ အကြင်သူသည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ သုခံ၊ ချမ်းသာကို။ ဧသာနော၊ ရှာအံ့။ သုခကာမာနိ၊ မိမိကဲ့သို့ ချမ်းသာကို အလိုရှိကုန်သော။ ဘူတာနိ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ ဒဏ္ဍေန၊ တုတ်၊ လှံကန်ဖြင့်။ န ဟိံသတိ၊ မညှဉ်းဆဲ။ သော၊ ထိုမညှဉ်းဆဲသောသူသည်။ ပေစ္စ၊ တမလွန်ဘဝ၌။ သုခံ၊ ချမ်းသာကို။ လဘတေ၊ ရနိုင်၏။
စကားပြေ
မိမိ၏ ချမ်းသာကို ရှာမည့်သူသည် မိမိကဲ့သို့ ချမ်းသာရန် အလိုရှိသော သတ္တဝါတို့ကို တုတ်စသော လက်နက်ဖြင့် ညှဉ်းဆဲ၏။ ယင်းညှဉ်းဆဲသောသူသည် နောင်ဘဝ၌ ချမ်းသာကို မရနိုင်။ မညှဉ်းဆဲသောသူသည်သာ ချမ်းသာကို ရနိုင်၏။
သုခ၊ လူချမ်းသာ၊ နတ်ချမ်းသာ၊ ပရမတ္ထဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာ ဟူသော ချမ်းသာ သုံးမျိုးရ၏။
ပါဠိသဒ္ဒါခက်ဆစ်
သုခကာမာနိ = သုခံ ကာမယန္တိတိ သုခကာမာနိ။ သုခ + ကမု + ဏ။
ဘူတာနိ = ကမ္မန ဘဝန္တိတိ ဘူတာနိ။ ဘူ + တ။
သုခမေသာနော = သုခံ ဧသတိတိ သုခမေသာနော။ သုခ + သ် + မာန။
သမ္ဗဟုလကုမာရကဝတ္ထု ပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၁၀-ဒဏ္ဍဝဂ်
၃-သမ္ဗဟုလကုမာရကဝတ္ထုပါဠိဂါထာ
အတ္တနော သုခမေသာနော, ပေစ္စ သော န လဘတေ သုခံ။
ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သုခကာမာနိ၊ ချမ်းသာကို အလို ရှိကုန်သော။ ဘူတာနိ၊ (မိမိမှတစ်ပါး အခြားသော) သတ္တဝါတို့ကို။ ဒဏ္ဍေန၊ တုတ်ခဲစသော လက်နက်ဖြင့်။ ဝါ၊ ဝစီဒဏ်,သရီရ ဒဏ်, ဓနဒဏ်ဖြင့်။ ဝိဟိံသတိ၊ ညှဉ်းဆဲ၏။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ သုခံ၊ ချမ်းသာကို။ ဧသာနော၊ ရှာမှီး တောင်း တလသော်။ ပေစ္စ၊ နောက်ဘဝ၌။ သုခံ၊ လူနတ်နိဗ္ဗာန်, ၃တန် သော ချမ်းသာကို။ န လဘတေ၊ မရလတ္တံ့။ (ပါ-၁၃၁)
ဒဏ္ဍေန။ ။ ဒဏ္ဍေနာတိ ဒေသနာမတ္တံ၊ ဒဏ္ဍေန ဝါ လေဍ္ဍုသတ္ထ- ပါဏိပ္ပဟာရာဒီဟိ ဝါတိ အတ္ထော၊ အထ ဝါ ဒဏ္ဍေနာတိ ဒဏ္ဍနေန၊ ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ-ယော သုခကာမာနိ သဗ္ဗဘူတာနိ ဇာတိအာဒိနာ ဃဋ္ဋနဝသေန ဝစီဒဏ္ဍေန ဝါ ပါဏိမုဂ္ဂရသတ္ထာဒီဟိ ပေါထနတာဠနစ္ဆေဒနာဒိဝသေန သရီရဒဏ္ဍေန ဝါ သတံ ဝါ သဟဿံ ဝါ ဌာပနဝသေန ဓနဒဏ္ဍေန ဝါ...ဝိဟိံသတိ။-ဥဒါန၊ဋ္ဌ၊၉၈။
ဧသာနော။ ။ ဧသတီတိ ဧသာနော၊ ဧသဓာတ်, မာနပစ္စည်း၊ ကွစိ ဓာတုသုတ်ဖြင့် မာနကို အာနပြု(ရူ-၃၉၉)၊ မောဂ်၌ မာနဿ မဿ(၅, ၁၆၂)သုတ်ဖြင့် မကို ချေ၏။ [အတ္တနော...သုခန္တိ သော ပုဂ္ဂလော အတ္တ- နော သုခံ ဧသန္တော ဂဝေသန္တော ပတ္ထေန္တော ပေစ္စ ပရလောကေ မနုဿ- သုခံ ဒိဗ္ဗသုခံ နိဗ္ဗာနသုခန္တိ တိဝိဓံ သုခံ န လဘတိ။-ဥဒါန၊ဋ္ဌ၊၉၈။]
နေတ္တိဝိ-၂၈၅။ ။ ထို၌ ဧသာနောကို ယော၏ ဝိသေသနဟု ယူ၍ “အတ္တနော-၏၊ သုခံ-ကို၊ ဧသာနော-ရှာမှီးသော၊ ယော-သည်...ဝိဟိံ- သတိ-၏”ဟု ပေးစေ၏၊ အထက်၌ ဥဒါန၊ဋ္ဌ၊၉၈အတိုင်း လက္ခဏအနက် ပေးခဲ့သည်။
အတ္တနော သုခမေသာနော, ပေစ္စ သော လဘတေ သုခံ။
ယော၊ သည်။ သုခကာမာနိ၊ ကုန်သော။ ဘူတာနိ၊ တို့ကို။ ဒဏ္ဍေန၊ ဖြင့်။ န ဟိံသတိ၊ မညှဉ်းဆဲ။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ သုခံ၊ ကို။ ဧသာနော၊ သော်။ ပေစ္စ၊ ၌။ သုခံ၊ ကို။ လဘတေ၊ ရလတ္တံ့။ (ပါ-၁၃၂)
လဘတေ။ ။ လဘဓာတ်, အပစ္စည်း, အဝဿံဘာဝိယတ္ထ(မချွတ် ဖြစ်လတ္တံ့အနက်)ဝယ် အနာဂတ်ကာလ၌ ဧကံသာဝဿမ္ဘာဝိယာနိယမတ္ထေသု(နီတိ-၈၅၇)သုတ်, “ဝတ္ထမာနာ”ဟူသော ယောဂဝိဘာဂဖြင့် တေ ဝိဘတ်သက်။ (နီတိသုတ္တ-၂၆၉၊ နိဒ္ဒေ-၂၂၂၊ ဝဏ္ဏနာ-၂၈၅၊ ဝိဗော၊၂၀၉)။ [ဧတ္ထ စ တာဒိသဿ ပုဂ္ဂလဿ အဝဿံဘာဝိတာယ တံ သုခံ ပစ္စုပ္ပန္နံ ဝိယ ဟောတီတိ ဒဿနတ္ထံ “လဘတေ” တိ ဝုတ္တံ၊-ဥဒါန၊ဋ္ဌ၊၉၈။]
သမ္ဗဟုလကုမာရကဝတ္ထုဂါထာနိဿယပြီးပြီ။