သာရိပုတ္တတ္ထေရဝတ္ထုဂါထာ -၆
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၂၆-ဗြာဟ္မဏဝဂ်။ ၁၇-သာရိပုတ္တတ္ထေရဝတ္ထု
၄၀၀။ အက္ကောဓနံ ဝတဝန္တံ၊ သီလဝန္တံ အနုဿဒံ။
ဒန္တံ အန္တိမသာရီရံ၊ တမဟံ ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏံ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် ရာဇဂြိုဟ်ပြည် ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် မယ်တော်သာရီပုဏ္ဏေးမ က ကျိန်ဆဲသည်ကို စကားတခွန်းမျှ ပြန်မပြောပဲ သည်းခံတော်မူသော အရှင်သာရိပုတ္တရာကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာတော်အဆုံး၌ များစွာသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ သောတာပန်စသည် ဖြစ်ကြသည်။
အနက်
အက္ကောဓနံ၊ အမျက်မထွက်သော။ ဝတဝန္တံ၊ ဓုတင်အကျင့်ရှိသော။ သီလဝန္တံ၊ စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလနှင့် ပြည့်စုံသော။ အနုဿဒံ၊ တဏှာပြန့်ပြောခြင်း မရှိသော။ ဒန္တံ၊ ဣန္ဒြေ ၆-ပါးကို ဆုံးမပြီးသော။ အန္တိမသာရီရံ၊ အဆုံးစွန်သောကိုယ်ရှိသော။ တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဗြာဟ္မဏံ၊ ဗြာဟ္မဏဟု။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဗြူမိ၊ ဟော၏။
စကားပြေ
အမျက်လည်း မထွက် ဓုတင်အကျင့်လည်းရှိ၍ သီလနှင့်ပြည့်စုံသဖြင့် တဏှာပြန့်ပြောမှုမရှိပဲ ဣန္ဒြေခြောက်ပါးကို ဆုံးမပြီးသည်ဖြစ်၍ အဆုံးစွန်သောကိုယ်ရှိသူကို ဗြာဟ္မဏဟု ငါဘုရားဆို၏။
ဝတဝန္တံ—ဓုတင်အကျင့်နှင့် ပြည့်စုံသူ။
သီလဝန္တံ—စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလရှိသူ။
ဒန္တံ—ဣန္ဒြေခြောက်ပါးကို ဆုံးမပြီးသူ။
ပါဠိစကားလုံး ဖွဲ့စည်းပုံ
အက္ကောဓနံ = နတ္ထိ ကောဓနော ယဿာတိ အက္ကောဓနော။ န+ကောဓန+ယ။
အနုဿဒံ = နတ္ထိ ဥဿဒေါ ယဿာတိ အနုဿဒေါ။ န+ဥဿဒ+ယ။
အန္တိမသာရီရံ = အန္တိမံ သရီရံ ယဿာတိ အန္တိမသာရီရော။ အန္တိမ+သရီရ+ယ။
သာရိပုတ္တတ္ထေရဝတ္ထုပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၂၆-ဗြာဟ္မဏဝဂ်
၁၇-သာရိပုတ္တတ္ထေရဝတ္ထု ပါဠိဂါထာ
ဒန္တံ အန္တိမသာရီရံ, တမဟံ ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏံ။
အက္ကောဓနံ၊ အမျက်ထွက်လေ့မရှိသော။ ဝါ၊ အမျက်ဒေါသမရှိသော။ ဝတဝန္တံ၊ ဓုတင်အကျင့်ရှိသော။ သီလဝန္တံ၊ စတုပါရိသုဒ္ဓိသီလရှိသော။ အနုဿဒံ၊ ဝဋ်တိုးပွား ကြောင်း တဏှာမရှိသော။ (လွန်ကဲများပြားသော တဏှာမရှိသော)။၁ ဒန္တံ၊ ဣန္ဒြေ ၆-ပါးတို့ကို ဆုံးမပြီးသော။ အန္တိမသာရီရံ၊ အဆုံးစွန်၌ ဖြစ်သောကိုယ်ရှိသော။ တံ၊ ကို။ အဟံ၊ သည်။ ဗြာဟ္မဏံ၊ ၍။ ဗြူမိ၊ ၏။ (ပါ-၄၀၀)
၁။အနုဿဒံ။ ။ “ကမ္မဝိပါကဝဋ္ဋာနံ, ကိလေသဝဋ္ဋဿာပိ စ ဥဿဒေန ဥပစယေန ဥဿဒါ၊ ရာဂါဒယော(နေတ္တိ၊ဋီ၊၁၃၄)”ကို ကြည့်၍ “ဥဿာဒေတိ, ဥဿီဒတိ ဧတေဟိ ဝါတိ ဥဿဒါ-ဝဋ်တို့ကို တိုးပွားစေတတ်သော-ဝဋ်တိုးပွားကြောင်းဖြစ်သော ရာဂစသော တရားများ၊ [ဥ+သဒ+အ၊]”ဟု ပြုကာ “နတ္ထိ+ဥဿဒါ ယဿာတိ အနုဿဒေါ”ဟု ဆက်တွဲပါ။
ဥဿဒတရား၇ပါး။ ။ ဥဿဒသည် “ရာဂုဿဒ, ဒေါသုဿဒ, မောဟုဿဒ, မာနုဿဒ, ဒိဋ္ဌုဿဒ, ကိလေသုဿဒ, ကမ္မုဿဒ”ဟု ၇ပါးရှိ၏(မဟာနိ- ၅၅)၊ ရဟန္တာမှာ ဥဿဒတရား ၇ပါးလုံး မရှိသောကြောင့် (အက္ကောဓနံ၌ ဒေါသမရှိခြင်းကို ယူပြီးရကား) အနုဿဒံဖြင့် ဒေါသု- ဿဒမှ ကြွင်းသော ဥဿဒတေရား၆ပါးမရှိခြင်းကို ပါရိသေသနည်းအရ ယူနိုင်သည်၊ ထိုကြောင့် “အနုဿဒန္တိ ရာဂါဒိဥဿဒရဟိတံ(မ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၉၈)”ဟု အာဒိဖြင့် ဖွင့်သည်၊ ဓမ္မ.ဋ္ဌ၌ “တဏှာဥဿဒါဘာဝေန”ဟု ဖွင့်ခြင်းမှာ ဥပလက္ခဏနည်းအရ ဖွင့်ခြင်းဖြစ်သည်။
သာရိပုတ္တတ္ထေရဝတ္ထုပြီးပြီ။