အင်္ဂုလိမာလတ္ထေရဝတ္ထုဂါထာ
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၁၃-လောကဝဂ်။ ၆-အင်္ဂုလိမာလတ္ထေရဝတ္ထု
၁၇၃။ ယဿ ပါပံ ကတံ ကမ္မံ၊ ကုသလေန ပိဓီယတိ။
သော မံ လောကံ ပဘာသေတိ၊ အဗ္ဘာ မုတ္တောဝ စန္ဒိမာ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် ဘုရားရှင်ထံ၌ ရဟန်းပြု၍ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ပြီး ပရိနိဗ္ဗာန်စံသွားသော အင်္ဂုလိမာလထေရ်ကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာအဆုံး၌ များစွာသောရဟန်းတို့ သောတာပန်စသည်ဖြစ်ကြသည်။
အနက်
ယဿ၊ အကြင်သူသည်။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော။ ပါပံ ကမ္မံ၊ မကောင်းမှု အကုသိုလ်ကံကို။ ကုသလေန၊ အရဟတ္တမဂ်ကုသိုလ်ဖြင့်။ ပိဓီယတိ၊ ဖုံးအုပ်၏။ သော၊ ထိုအရဟတ္တမဂ်ကုသိုလ်ဖြင့် အကုသိုလ်ကံကို ဖုံးအုပ်သူသည်။ အဗ္ဘာ၊ တိမ်တိုက်မှ။ မုတ္တော၊ လွှတ်သော။ စန္ဒိမာဣဝ၊ လကဲ့သို့။ ဣမံ လောကံ၊ ဤဩကာသလောကကို။ ပဘာသေတိ၊ ထွန်းလင်းတောက်ပစေ၏။
စကားပြေ
ပြုပြီးသောအကုသိုလ်ကံကို အရဟတ္တမဂ်ကုသိုလ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်သူသည် တိမ်တိုက်မှလွတ်သော လမင်းကဲ့သို့ ဤဩကာသလောကကို အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းစေ၏။
ကုသလေန— အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ရ၏။
မိတ်ဆွေကောင်းရှိမှု— အင်္ဂုလိမာလသည် မိတ်ဆွေကောင်းကိုမရမီ အကုသိုလ်ပြုမိသော်လည်း မိတ်ဆွေကောင်းရသောအခါ မမေ့မလျော့ကောင်းမှုကို အားထုတ်မှုကြောင့် ရဟန္တာဖြစ်သွားသည်။(ဓမ္မ၊ဋ္ဌ၊၂၊၁၁၀။)
ပါဠိသဒ္ဒါခက်ဆစ်
ပိဓီယတိ = အပိ + ဓာ + ယ + တေ။
အင်္ဂုလိမာလတ္ထေရဝတ္ထု ပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၁၃-လောကဝဂ်
၆-အင်္ဂုလိမာလတ္ထေရဝတ္ထုအဋ္ဌကထာဂါထာ
[ရှေ့ဝတ္ထုပါဠိဂါထာနှင့် တူ၏။] (ဋ္ဌ-၁၇၀)
အင်္ဂုလိမာလတ္ထေရဝတ္ထုဝတ္ထုပါဠိဂါထာ
သော’မံ လောကံ ပဘာသေတိ, အဗ္ဘာ မုတ္တောဝ စန္ဒိမာ။
ယဿ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝါ၊ သည်။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော။ ပါပံ၊ မကောင်း သော။ ကမ္မံ၊ ကံကို။ ကုသလေန၊ အရဟတ္တမဂ်ကုသိုလ်သည်။ ပိဓီယတိ၊ ပိတ်ဆို့အပ်၏။ ဝါ၊ အကျိုးမပေးအောင် ပြုအပ်၏။ သော၊ သည်။ အဗ္ဘာ မုတ္တော စန္ဒိမာ လောကံ ပဘာသေတိ ဣဝ။ ဧဝံ ဣမံ လောကံ မဂ္ဂဉာဏေန ပဘာသေတိ။ (ပါ-၁၇၃)
အင်္ဂုလိမာလတ္ထေရဝတ္ထုဂါထာနိဿယပြီးပြီ။