အညတရဗြာဟ္မဏဝတ္ထုဂါထာ -၅
ပထမကျော်၊ သာသနဓဇသိရီပဝရ ဓမ္မာစရိယ ဒေါ်ဝိဇ္ဇေသီ၏ သရုပ်ပြဓမ္မပဒကျမ်း
၂၆-ဗြာဟ္မဏဝဂ်။ ၁၉-အညတရဗြာဟ္မဏဝတ္ထု
၄၀၂။ ယော ဒုက္ခဿ ပဇာနာတိ၊ ဣဓေဝ ခယမတ္တနော။
ပန္နဘာရံ ဝိသံယုတ္တံ၊ တမဟံ ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏံ။
ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးနေတော်မူစဉ် အိမ်ရှင် မသိအောင် ထွက်ပြေးပြီးလျှင် ရဟန်းပြု၍ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ရောက်သော ကျွန်သည် ဘုရားရှင်နှင့်အတူ ဆွမ်းခံဝင်သောအခါ မိမိကျွန်ကိုမှတ်မိသဖြင့် သင်္ကန်းကိုဆွဲသောပုဏ္ဏားတဦးကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူသည်။
ဒေသနာတော်အဆုံး၌ အိမ်ရှင်ပုဏ္ဏား သောတာပန်ဖြစ်သည်။
အနက်
ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဣဓေဝ၊ ဤဘဝ၌ပင်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။ ခယံ၊ ကုန်ရာနိဗ္ဗာန်ကို။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။ ပန္နဘာရံ၊ ချပြီးသော ခန္ဓာဝန်ရှိ၍။ ဝိသံယုတ္တံ၊ ကိလေသာတို့နှင့် မယှဉ်သော။ တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဗြာဟ္မဏံ၊ ဗြာဟ္မဏဟု။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဗြူမိ၊ ဟောတော်မူ၏။
စကားပြေ
ဤဘဝ၌ပင် မိမိ ခန္ဓာဆင်းရဲကုန်ရာ နိဗ္ဗာန်ကိုသိသော ခန္ဓာဝန်ကိုချပြီး၍ ကိလေသာနှင့် မယှဉ်သူကို ဗြာဟ္မဏဟု ငါဘုရားဟောတော်မူ၏။
ပန္နဘာရံ ဝိသံယုတ္တံ—၌ ဝိသံယုတ္တဟူသည် ယောဂလေးပါးတို့နှင့် လည်းကောင်း၊ အလုံးစုံသော ကိလေသာတို့နှင့် လည်းကောင်း မယှဉ်ခြင်းတည်း။
ပါဠိစကားလုံး ဖွဲ့စည်းပုံ
ပန္နဘာရံ = ပန္နော ဘာရော ယေနာတိ ပန္နဘာရော။ ပန္န+ဘာရ+ယ။
အညတရဗြာဟ္မဏဝတ္ထု ပြီး၏။
အရှင်သုဇနာဘိဝံသ၏ ဓမ္မပဒဂါထာနိဿယ
၂၆-ဗြာဟ္မဏဝဂ်
၁၉-အညတရဗြာဟ္မဏဝတ္ထုပါဠိဂါထာ
ပန္နဘာရံ ဝိသံယုတ္တံ, တမဟံ ဗြူမိ ဗြာဟ္မဏံ။
ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဣဓေဝ၊ ဤဘဝ၌ပင်။ အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ဒုက္ခဿ၊ ခန္ဓာဒုက္ခ၏။ ခယံ၊ ကုန်ရာအရဟတ္တဖိုလ်ကို။ ပဇာနာတိ၊ အပြား အားဖြင့် သိ၏။ ဝါ၊ ရသောအားဖြင့် သိ၏။၁ ပန္နဘာရံ၊ ချထားအပ်ပြီးသော ခန္ဓာဝန်ရှိ သော။ [မ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၉၈အလို “ပန္နဘာရံ၊ ချထားအပ်ပြီးသော ခန္ဓာဝန်, ကိလေသာဝန်, အဘိ သင်္ခါရဝန်, ကာမဂုဏ် ဝန်ရှိသော“ဟုပေး။] ဝိသံယုတ္တံ၊ ယောဂလေးဖြာ, ကိလေသာကုန်စင်, မစပ်ယှဉ်သော။ တံ၊ ကို။ အဟံ၊ သည်။ ဗြာဟ္မဏံ၊ ၍။ ဗြူမိ၊ ၏။ (ပါ-၄၀၂)
၁။ဒုက္ခဿ ပဇာနာတိ ဣဓေဝ ခယန္တိ ဧတ္ထ အရဟတ္တဖလံ ဒုက္ခက္ခယောတိ အဓိပ္ပေတံ၊ ပဇာနာတီတိ အဓိဂမနဝသေန ဇာနာတိ၊-မ၊ဋ္ဌ၊၃၊၂၉၈။
အညတရဗြာဟ္မဏဝတ္ထုဂါထာနိဿယ ပြီးပြီ။